ــــــ قبل شهرين ـــــ
نزل بيجاد بانزعاج من عربيته الذى كانت تملأ ذلك الشارع البسيط فى تلك الحاره العشوائيه و ذهب نحو ورشت ميكانيكه وهوا يتحدث فى هاتفه بجديه )…
= خلاص يا عزيز بيه الصفقه جاهزه ناقص بس اننه نطلع على شرود الصفقه الاول…تمام خلاص مستنى حضرتك فى اي وقت تشرب معايا القهوا و نتكلم على رواق فى شروت الصفقه…معسلام
واغلق بيجاد هاتفه و نظر للاحاره بقرف فنظر لصاحب ورشة للميكانيكى وقال = لو سمحت شفلى العربيه دى مالها…قطعت منى فى الطريق فجأه…ونا محتجها ضرورى دلوقتى…فصلحهها بسرعه و انا هديك اللى انت عوزه
الميكانيكى = تمام يا بيه…خمس دقائق و تكون عربيته خلصانه و ميت فل و حته كمان
بيجاد ببرود = تمام
فلمح بيجاد قهوه على الضرف التانى من محل الميكانيكه فقال لنفسه لو يذهب يشرب شى لما العربيه تخلص فذهب بيجاد و جلس على احد الطاولات وهوا بيهش الدبان عن وجهو بضيق فطلب قهوا من القهوكى وفضل يتصفحل حسابو الخاص بملل ولكن فجأه شد انتباهو لحديث صاحب القهوا لراجل مسن جليس على كرسى متحرك )…
صاحب القوه = ميصحش كده يا حج رمضان كل يوم جاي هنا انت و صحابك و بتشربو ببلاش و انا عمال بعدى بعدى وقول اكسب سواب فيك…بس كده كتير اوى…وياريت معدش تيجى قهوتى تانى يا حج رمضان
حج رمضان = معلش يا حج صلاح…ما انت عارف ان الحاله وحشه و باجى هنا لاقعد مع صحابى حابه وبعد عن دوشت البيت و الستات اللى دخلين و خرجين…بس بص ان شاء الله لما بنتى يجلها فلوس هدفعلك كل اللى انت عوزه…بس دخلنى بس بالله عليك مصدع و عاوز كباية قهوا
صاحب القوه بغضب = قولت لا يا حج رمضان يعنى لا وياريت تمشى بقا من هنا…ولا كلام فى حاجه غلط يا استاذ…شكلك جديد عن المنتقه
بيجاد بتجريح للراجل المسن = ايوا…ولو بتسألنى عن رأيي…فبصراحه كل اللى شيفه دلوقتي ان ده كلو تسول يا حج انت و بعدين ما انت صحتك باين عليها بمب اهى…ليه بقا قاعد على الكرسى ده و معدمت على فلوس بنتك هه
حج رمضان باحراج من نظرات الكل له = لي يابنى الكلام ده…هونتا مش شايف حالتى انا راجل مشـ*ـلول وبدل ما تسخر من حالتى دى…حط نفسك مكانى حابه و بعدين لو ابوك مكانى كده…كنت قولتله الكلام ده
هنا ذات غضب بيجاد لانه ذكره بوالده الانسان الوحش الذى تركه هوا و امه و شقيقته وهم لا يوجد معاهم اي مال او سكن و رماهم فى انصاص الليالى ولم يتعب حاله بانه يطمنهم عليه حته و تركه فى عز الوقت الذى كان يحتاجه فيه ومن بعد رحيله مشفش يوم عدل لحد ما بقا شخص تانى ليساعد امه و اخته فى العيش لحد ما عمل امبراطرية بيجاد الكلانى اصغر ملطى منيرديل فى العالم )…
فقام بيجاد و قال بغضب جحيمى = وانت مين انت لتتكلم معايا كدا يا راجل يا خرفان انت…وبعدين المشـ*ـلول بيبقا مشـ*ـلول فى راسه او فى ايده بس انت كويس اهو مافيش فيك اي حاجه و كل حوراتك دى عشان تصعب على الناس اللى حوليك دول فيرمولك كام قرش و حتت لقمه شحاته…يعنى زيك زى الشحتين مش اكتر بس…وسمعك عمال تقول فلوس بنتى و ستات خرجين دخلين…هيا بنتك ده شغاله ايه بالظبط يا هفق…حفافه ولا فاتحه البيت شقة دعا*ره يا محضرم
كان الكل مصدوم من كلام تلك الشاب و غضبه اللى ملهوش اي مبرر و بزات حديثه عن بنت حج رمضان اللى اسمها لوحده فخر للحاره من احضرمها و اخلقها الفوق الوصف فكان الحج رمضان جالس فى نص هدومه وهوا يدمع من شدت قسوة كلام ذلك الشاب عليه و على بنته )…
فجأه لقه بيجاد حد بيخبط على كتفه من الخلف فلف يشوف مين ليتفاجأ بصفعه قو*يه نزلت على وجهو تحت صدمة الجميع فرفع بيجاد اعينه الحمراء بشده من شدت غضبه ليتفاجأ من الذى ضربته بلقلم فتاه ايه من الجمال حرفيآ وكانت تنظر له بغضب يملأ اعينها مع نظرات استحقار له )…
فقالت لارا ببرود = ادى صحبت شقة الدعا*ره جتلك اهو لترد عليك…اي خدمه يا محضرم…انت ازاى تسمح لحاله تشخص حد كده من غير اي ادب او احضرام لفرق السن…شقق الدعا*ره دى للى زيك مش محضرم و قليل الادب و انسان معندكش اي ضمير ولا اخلاق بحق ومحضرمش راجل كبير سنن و عنده ظروف خاصه انت لو ابتليت بيها هتكره عشتك و حياتك اللى وقفه على حتت عمليه صغيره لتقف على رجليك من جديد وواقف كدا بكل بجاحه تجيب فى عرض بنته ادام الرجاله بكل قلت ربايه…ومشفتش حرفيآ انسان زيك وقح و سا*فل و تافه و مش محضرم ولا شفت ادب وشكلك اكيد مقضيها مع كل بنت شكل و يمكن كمان تكون اختك او امك كده هه…وابوك بقا شاكلو هوا كمان عمال يجمع من وراكم مليين لتلبس البدله المركه دى و الساعه الغاليه دى و تركب العربيه الفخمه دى…من ورا عرض الستات…انا بقا متشرفش انى اتكلم مع حد زييك ولا اقف معاه دقيقه وحده و حط فى ودانك ان الغلط بيجيب غلط يا محضرم انت…وكما تودين تودان و فى يوم نفس الموقف ده هيترد فى ابوك او امك و سعتها افتكر ابويا الحج رمضان المرشدى اللى هتيجى فى يوم تبوس على ايده و تقوله اسف انى كنت واحد زبا*له و غلط فى حقك…بجد اتفوووو عليك و على امثالك من قاع البشر
وراحت اخرجت لارا اموال من البوك بتعها و عطتها لصاحب القهوا و قالت بضيق = فلوسك اهى يا حج صلاح و ابويا معدش معتب قهوتك دى تانى لحد ما تعتزرله على كلامك و كلام الاستاذ المحضرم اقصد اللى مشفش احضرام فى حياته…وشكرآ اوى انك كنت شارى العشره و خلية اللى يسوا و اللى ميسواش يسمع كلام ملوش اي ستين لازمه
وراحت لارا مشيه و هيا بتزق الكرسى المتحرك بتاع والدها بضيق وهيا تنظر لبيجاد بقرف و اشمئزاز )…
اما بيجاد كان ينظر للارا باعين حمراء و تشـ*ـتعل فيهم النيـ*ـران و عروقه بارزه بشكل اخاف الجميع منه ثم ذهب بيجاد لورشة الميكانيكى و ركب العربيه و مشى بسرعه جنونيه من الحاره قبل ما صاحب الورشه ما يخلصها فرفع بيجاد هاتفه و طلب رقم السكرتير بتاعه باعين تمتلأ بنير*ان الانتقام )…
وقال = هبعدلك عنوان واحد اسمه رمضان المرشدى عاوز فى اقل من سعتين كل المعلمات عنه و عن بنته تكون على مكتبى…انت فااااهم 😡
واغلق بيجاد فى وجه السكرتير قبل ما يرد عليه وبعت له فورآ عنوان الحاره و اسم الراجل ثم نظر بيجاد للطريق بغضب جحيمى )…
وقال بتوعد = عدى العد التنازلى لدمارك يا حلوه والله لكسرك و اخليكى ماشيه مطاطيه راسك يا جربوعه انتى😡 انا هوريكى يا بنت ال🐕 مين بيجاد الكلانى
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
.. فى بيت حج رمضان ..
كانت لارا راحه و جيه فى المنزل بغيظ شديد وهيا تقول = ازاى يسمح لحاله الزبا*له الحقير ده يقول عنى انا كده…لا و كمان سمح لحاله يهزق ابويه قدام الرجاله كده عادى بكل قلة ادب…اما انسان وقح و حيوا*ن صحيح و اللى قولته له يستهلو و اكتر كمان
سميره صديقتها و اختها فى الرضاعه و اقرب انسانه ليها = خلاص بقا يا لارا اهدى بقا…خلاص راح لحاله و انتى علمتيه الادب…بس مش عارفه لي مش مطمنه ليه يا لارا شكله مش سهل
لارا بتعجب = انتى شفتيه فين؟
سميره بقلق على لارا = كنت معديه فى الشارع و كنت جيالك و شفته وهوا باصصلك و الشر مالى عيونه و شكله مخيف اوى يا حببتى…خدى بالك من نفسك يا لارا انتى بنت و لوحدك…وعم رمضان مش هيعرف يعملك حاجه لو الحقير ده حاول يأذيكى بعد الشر بعد الشر
لارا بتجاهل = متخفيش يا سميره…صحبتك بميت راجل يابت…عمومآ فكك من الحوار ده خلاص صح اللى حصل…هاا هتروحى خطوبت البت لبنى بليل ولا هطنشيه زى عادك
سميره بمرح = لا اكيد راحه الواحد بقالو زمان متنمرش على حد ههههههههه
لارا بضحك = ههههههههههه يخرب عقلك يا سموره هههههههه طيب هاتى الدرس بتاعك لما اظبتهولك انا فاضيه اهو ومش ورايه حاجه انهارده يا مزه
سميره بحماس = حببتشى يا لولى…عيونى هوا هروح اجبهولك
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
.. بعد سعتين فى مكتب بيجاد الكلانى ..
دخل سكرتير بيجاد وقال = اتفضل يا بيجاد بيه الملف اهو
بيجاد وهوا بيهز الكرسى بتاع مكتبه شمال و يمين وعمال يحرك القلم فى يده بنظراته المليانه بالغضب الجحيمى )…
فقال ببرود = حطو على المكتب و اقرئلى اللى فيه باختصار
اومأ له السكرتير و قال = اسمها لارا رمضان المرشدى البنت الوحيده لوالدها مامتها ما*تت و هيا 10 سنين ووالدها كان بيشتغل فى مصنع ادويه و فى يوم عمل حدثه و بعدها جالو شلـ*ـل نصفى و طلع على المعاش و لارا عندها خمس سنين و بعد مـ,ـوت الام كانت هيا المسؤوله عن صحت والدها لحد ما تمت ال15 سنه و فتحت مشروع صغير فى بتهم للخياطه لانها كانت فى صناعه فنيه فى قسم ملابس جاهزه و اول ما تخرجت من ملابس جاهزه وكبرت مشرعها فى البيت بردو و بقا ييجى ليها شخصيات مهمه و كانت كمان بتصدر لبس للمحلات و هكذا و شضره فى الخياطه جدآ و سمعتها و احضرمها و ادبها و اخلقها يشهد لها الجميع بده لدرجت ان حارتها بتفتخر بيها لانها بنت مكفحا ومأدبه وجميله فى نفس الوقت….عندها 24 سنه وملهاش غير صديقه وحده و بتكون كمان اخدها فىىالرضاعه لان والدتها ما*تت وهيا رضيعه وام لارا هيا اللى ربتها مه لارا فأجا للارا عرسان كتير بس كانت بترفضهم عشان متسبش باباها لانها تعونه ماديآ و اهتماميآ بادويتو و لبسه و اكله…خلاص خلص الملف عل كده يا بيجاد بيه…دى معلمات البنت باختصار
بيجاد ببرود = خلاص اخرج انت