فى ص.باح يوم جديد
استيقظت فاتن وقامت أدت رو.تينها اليومى وأدت فرضها ونزلت ع.شان تروح الكليه خرجت واتفاجأت بمحمد واقف وساند على العربيه وم.ستنيها وكان لابس أسود فى أسود (متفائل أووى) بس كان زى الجمر
فاتن تجاهلته ولسه هتركب عربيتها وقف قدامها بطوله الفارع
فاتن بضيق : بعد أذنك ممكن تبعد ع.شان متأخره
محمد برفعة حاجب : وأنا مش عاجبك يعنى ولا ايه يلا تعالى أوص.لك
فاتن بسخريه : لاء معلش خلى مجهودك ده لحد تانى
قاطعها بعص.بيه : هى كلمه واحده أركبى يلا والا وربى هتشوفى منى وش مش هيعجبك
فاتن خافت من نبرته وجريت ركبت العربيه بدون كلام
محمد رفع ياقة قميص.ه بغرور : الحمشنه حلوه مفيش كلام
وركب العربيه هو الأخر وشغلها وكان الص.مت سيد المكان قاطعه ص.و.ت محمد
محمد : ايه مين مات عندك
فاتن باستغراب : ليه بتقول كده
محمد : اممم اص.ل شايفك كده مكشره كأنى خاطفك مثلا
فاتن بسخريه : ماهو ده ال حص.ل فعلا
محمد ببرود : لاء بالعكس أنا عايز اريحك مش أكتر
فاتن بسخريه : واضح
محمد لسه هيتكلم قاطعه ص.و.ت هاتفه
محمد حاول يعص.ب فاتن اتكلم ببرود
محمد : ألو ياح.بيتى
فاتن سمعت أسم ح.بيبتى كانت نفسها تم.سكه تخنقه فى الحال
محمد : أيوه أيوه طبعا أكيد ماشى ياح.بيبتى سل.ام
فاتن بص.و.ت منخفض : ح.بك برص.
محمد سمعها بس كتم ضحكته وسكت
فاتن بسخريه وغضب ظاهر على ملامحها : ليه عطلت نفسك عن ح.بيبتك كان ممكن تروحلها
محمد بص.لها بطرف عينه : براحتى ملكيش فيه
فاتن اتعص.بت أكتر من بروده وأردفت : وص.لنا نزلنى
وقف العربيه وهى لسه هتنزل أوقفها ص.و.ته
محمد ببرود : اه ص.حيح استنينى هاجى أخدك بعد المحاض.رات واياك تفكرى تعاندى و.تروحى لوحدك هتزعلى
فاتن بص.تله بغضب ونزلت ودخلت وهى بتنفخ خديها بغيظ
محمد ضحك بص.و.ته كله : قمر أووى وهى غيرانه وربنا مجنونه
وشغل عربيته وطلع على الشركه
وبعد وقت وص.ل ودخل قابله ص.ديقه فى العمل زياد
زياد بغيظ : بقا أنا ح.بيبتك وكمان تقفل فى وشى الخط أنت عبيط
محمد بضحك : هى جت فيك معلش معلش
زياد بغضب : ده أنت م.ستفززز عبوشكلك
محمد بجديه مص.طنعه : يلا بطل رغى وروح شوف شغلك
زياد : مش قبل ماعرف ليه رديت عليا كده
محمد : هتعرف كله فى وقته اخلص. يلا
زياد قام وقف بغيظ : ماشى ماشى هعرف يعنى هعرف
وخرج من المكتب
محمد اتنهد وبدأ يباشر عمله
فى ڤيلا مروان
كان بيكلم شروق ح.بيبته
شروق بفرحه : بجد يامروان هتيجى يوم الخميس
مروان : أيوه يا أخرة ص.برى مقدرش على زعلك
شروق : هو ده الزميكس ال بح.به
مروان : بعد أذن عبدو مو.ته ال جواكى كلمينى كاخطيبك ياح.بيبتى مره مش واحد ص.اح.بك
شروق بتذمر : أذا كان عجبك يامارو
مروان بح.ب : أحلى مارو سمعتها خديلى ميعاد بقا مع والدك ياقمرى
شروق بخجل : حاض.ر
مروان : سل.ام يامراتى مقد.ما
شروق : مع السل.امه
وقفل معاها وقام يستعد للذهاب ألى العمل
فى ڤيلا منص.ور
حنين استيقظت من نومها وأخدت شاور وأدت فرضها وراحت الم.ستشفى ودخلت غرفتها وطلبت قهوه جلست بهدوء قاطعها من شرودها ص.و.ت هاتفها وكان سيف
سيف بمرح : ص.باح الاناناس علي أحلى الناس
حنين بابتسامه : بقينا نقول شعر أهو
سيف بح.ب : وأنتى السبب ها بقا انتى فين دلوقتى
حنين : فى الم.ستشفى
سيف : معلش بقا معرفتش اجى أوص.لك ورايا شغل كتير
حنين : ولا يهمك أنا معايا عربيتى
سيف : دلوقتى هبدأ يومى كده وأنا مرتاح ع.شان سمعت ص.و.تك ياجميل
حنين بخجل : سيف
سيف : عيونه
حنين بتو.تر : طب سل.ام بقا ع.شان ورايا شغل
وقفلت الخط وقامت تمر على الحالات
فى القسم
عند سيف ضحك على فعلتها وسرح فيها شويه بس دخل العسكرى وبلغه أن اللواء محمود عايزه ض.رورى
سيف : تمام روح انت
العسكرى باحترام : تمام يافند.م
خرج سيف وراح مكتب اللواء محمود واستأذن ودخل
سيف : ح.ض.رتك طلبتنى
محمود : اتفضل ياسيف يابنى
سيف جلس وأردف بهدوء : خير يافند.م
محمود : فى تهريب أثار هيتم بكره الفجر وأنا مكلفك أنت بالمهمه دى وللأسف ال عمل كده هو برضوا ال ض.رب نار على الكمين ال أنت أتص.ابت فيه
سيف باستغراب و.تساؤل : مين هو ؟
محمود بهدوء : ال عمل كده هو هشام الجوهرى
سيف بص.د.مه : هشام !!!