الحوت

البارت الاول

في مكان معين بوسط البلد في جريدة الايام …بالاخص ف مكتب رئيس التحرير …تقف بنوته في العشرينات  أمام المكتب ملامحها الرقيقه باين عليها شعرها اسود وعيونها واسعه شف.ايفها وردي بشر.تها ناعمه لونها زي بياض الثلج بتتكلم بهلع لمديرها : بطن الحوت لا يا مستر حسن  بالله عليك انا مالي ومال المكان ده أنا قسم فن .
حسن بجديه : رحمه ده قرار ولازم يتنفذ لازم تروحي المهمه دي المكان ده في حاجات كتير لازم نكتب عنها.
رحمه: يا فندم والله انا مش هنفع طب هقول لمامي ايه اقولها رايحه اقعد ف منطقه اسمها بطن الحوت علشان اجمع معلومات عن واحد بلط.جي فارض قوانينه علي اهلها والحكومه مبتسالش عليهم .
حسن : رحمه أنا مش باخد رايك زميلك حصله اص.ابه ومش هيقدر يشتغل وهو اللي رشحك.
رحمه : زميلي مين ده يا فندم .
حسن : علي الراوي .
(رحمه   قفلت عيونها وفتحتها كام مره كأنها بتفتكر حاجه )
(فلاش باااااك )
:رحمه انسه رحمه .
رحمه : أيوة يا استاذ علي .
علي : احم  مسمعتش رأيك يعني ف موضوعنا .
رحمه : أنا اسفه يا علي أنا مش عايزه اتجوز دلوقتى خالص أنا عايزه انجح ف شغلي وبس .
علي : ومين قال اني همنعك عن شغلك بس.
رحمه باحرا.ج : استاذ علي أنا متاسفه جدا بس مش هقدر اقبل طلبك ده .
علي : ايه مش عاجب الهانم ولا مش قد المقام
رحمه : ايه اللي بتقوله ده .
علي : مبقولش بعد اذنك .
(بااااااااك )
رحمه بتكلم نفسها : اكيد انت اللي عملتها يا علي ربنا يسامحك هو أنا ليا ف الكلام ده برضوا .
حسن بض.يق : انتي يا بنتي روحتي فين .
رحمه برجاء : يا فندم بالله عليك بلاش أنا .
حسن بغضب : رحمه احنا هنهزر ولا ايه .
رحمه بقله حيله : طيب يا فندم ….المعلومات اللي عندك عن المكان ده .
حسن : اقعدي وانا افهمك .
(رحمه قعدت )
حسن : حاره اسمها بطن الحوت في ……. الكبير بتاعها بني ادم غريب  اسمه رحيم الشامي تاجر مخد.رات كبير المعلومات بتقول أنه بي و  ويسر.ق ويبيع مخد.رات وكل اللي بتفكري فيه علي كان هيروح  بجمع معلومات بادلك بس زي ماانتي شايفه انتي هتروحي مكانه .
رحمه   : انت عايزني اروح المكان ده يا فندم.
‏حسن : اه يا رحمه .
رحمه : وهو أنا هروح اعمل ايه يا فندم وهروح ازاي وبصفتي ايه .
حسن : هتروحي تشتغلي على عربيه كبده  يا رحمه ومن النهاردة هتروحي وقومي يالا علشان تجهزي .
(رحمه قامت  وطلعت ع بيتها هتعي.ط من القه.ره ازاي واحده كيو.ت ورقيقه زيها اروح مكان زي ده وتشتغل ع عربيه كبده …وهي ف طريقها شافت محل عبايات نوعا ما بلدي نزلت تجيب كذا واحده مينفع.شتروح المنطقه دي بلبسها البناتي الشيك ده اخدت العبايات وروحت ) رحمه: مامي .
سوسن ام رحمه : حبيبه مامي حمدالله على سلامتك ي روحي .
رحمه : الله يسلمك يا حياتي اقعدي عايزه اتكلم معاكي .
سوسن بقلق : خير يا حبيبتي .
رحمه : ماما جالي شغل ف الجريدة هغيب فيه فتره شهر شهرين كده لازم اسافر اغطي احداث كبيره اوي يا ماما وهيبقي شغل مهم  .
سوسن : شهرين يا رحمه.
رحمه :  حبيبتي معلش انتي عارفه لازم اثبت نفسي ف الشغل وبعدين متقلقيش عليا ده أنا ريري بنو.تك الشاطره.
سوسن : طفلتي الجميله تاخد بالها من نفسها ممكن .
رحمه بابتسامه : ممكن يا روحي هقوم اجهز علشان امشي.
سوسن : ربنا معاكي يا قلبي .

(رحمه جهزت شنطتها وودعت امها ونزلت جابت هاند باك ونقلت فيها حاجتها  لان شنطتها هي ممكن تكشف سرها شنطه عليها رسومات كيتي لونها بينك مش شكل واحده بتبيع كبده خالص ..دخلت اوتيل هي بتتعامل فيه غيرت هدومها لعبايه بلدي  تشبه عبايه نانسى عجرم فى اه ونص رفعت شعرها ع شكل كعكه  وطلعت ع بطن الحوت
وصلت ع باب الحاره ولسه هتتحرك مسكها واحد من ايديها بعن.ف).
: انتى رايحة فين يا .
رحمه بتحاول تبقي بيئه : رايحه … رايحه الحاره اشتغل والقط رزقي.
رحمه ف نفسها ( تلق.طي رزقك هتبقي بيئه ي رحمه ).
واحد من رجاله رحيم شك فيها وطريقتها : تلق.طى رزقك … اممم ومحدش قالك ان الحارة دى ليها كبير.
رحمه : معرفش أنا واحده غلبانه جايه اشوف لق.مه عيشي.
وااحد تانى : تعالى هاتها معانا … حظها ان الباشا فاضى ومزا.جه رايق .
رحمه قلبها هيقف من الخو.ف بس بتتكلم بشويه شجعا,نه : استني هنا انت واخدني ع فين.
( اخدو رحمه الغلبانه ودخلوا بيها  على مقر الكبير ( رحيم الشامى ). رحمه بصت بعنيها لقت واحد قاعد لابس بنطلون جينز وتيشرت ابيض وشعرة كثيف جدا وبيتمر.د على جبينه وله د.قن وشنب  وعيونه عسلى فاتح ..  …رحمه تنحت وفضلت تبصله دة ولا بتوع سيما )
رحيم بهدوء: مين دى؟!.
واحد من رجاله رحيم واسمه حسن : لقينها داخله المنطقه وبتقول عاوزة تشتغل .
رحيم بصلها من فوق لتحت بتدقيق : انتى مين ؟!.
رحمه : أنا … أنا رحمه.
رحيم بيكرر اسمها بهمس: رحمه … رحمه.
رحيم : وجايه هنا ليه يا رحمه ؟!
رحمه : جايه اشتغل وأشوف مكان اعيش فيه.
رحيم بشك : وليه هنا بالذات.
رحمه بتوتر : اهي بلد من بلاد الله وجايه اشتغل هقول للشغل لا.
رحيم :ومش عارفه انتى هاتيجى وتشتغلى عند مين ولا مسمعتيش عن رحيم الشامى.
رحمه : لا مسمعتش عن رحيم الشامي ولو اعرف ان هيتحقق معايا كده مكنتش جيت.
رحيم بغضب قام مرة واحد شدها من ايدها عليه : لو مسمعتيش اوريكى جزء منه وحالا وقدام الرجاله دى.
رحمه بخوف : هتعمل ايه يعني هتض.ربني وتمد ايديك ع واحده ست.
رحيم رفع حاجبه : اض.ربك وامد ايدى على واحدة ست !!!

وميل على ودنها وهمس : لا انا ب و وعلشان انتى  وقا.درة ودخلتى د.ماغى .. مش هاك االاول هاستمتع بيكى .. اكيد فهمانى.
رحمه قربت تفقد و.عيها : نعم بت..بتقول ايه.؟!.
رحيم   : ايه هايغ.مى عليكى !!! امال لو كملت و وريتك فعل هاتعملى ايه ؟!
رحمه بتحاول تز.قه  : ابعد عني سبني ابعد.
رحيم بسخريه : اهدى يا قطه…اهدى انتى لسه شوفتى حاجة .
رحمه : ايه في ايه كل ده علشان عايزه اشتغل.
رحيم بهمس : لا منا مش مختوم على قفايا علشان تقنعنى انك عاوزة تشتغلى على عربيه كبدة .
( ومسد ايديها اللى حاطه فيهم لونه مانكير روز ) وايديك الحلوة دى عمرها ما مسكت سك.ينه وقطعت خيارة اصلا .
رحمه بتحاول متخافش : علشان أنا عمري مااشتغلت اصلا بس الظروف اللي حكمت هنعترض.
رحيم بته.كم : لا اقنعتينى .. طيب يا حلوة موافق تشتغلى .. هاتقعدى فين ؟… ولا تحبى تقعدى معايا  هنا معنديش مانع.
رحمه : هشوف اوضه اقعد فيها مش عايزه اقعد مع حد.
رحيم شاور لرجالته تطلع وبعدها   مسك شعرها وفردة : سبحان اللى خلقك …. انتى هاتقعدى معايا هنا .
رحمه: اقعد فين انت اتج.ننت.؟!!!.
رحيم شدها من شعرها ولفه حوالي ايديه : لا طوله لسان هاتلاقى وش عمرك ما شوفتيه .. انا قررت هاااقعدى معايا هنا …..فاهمه ولا لاه.
رحمه بو.جع : سيب شعري  ومش هقعد هقعد بصفه ايه أن شاء الله.
رحيم شدها اكتر  من شعرها:  جاريه … الجاريه بتاعتى.
رحمه خلاص د.معت : جاريه انت فاكر اننا ف عصر سي السيد.
رحيم : اه انا سى رحيم وانتى هنا فى منطقتى فى مكانى وكل اللى هنا ملكى .. وانتى بقيتى ملكى.
رحمه : لا أنا مش ملك حد يا تسيبني اشتغل ف حالي يا تسيبني امشي من هنا اشوف رزقي في مكان تاني.
رحيم : قولتلك انك جاريه عندى واللى بيدخل عندى مبيطلع.شبسهوله وبمزاجى ….
رحمه عيطت : ليه يعني متسيبني ف حالي.
رحيم   : حالك هو حالى.
رحمه : ليه اكون مرا.تك وانا مش عارفه؟.
رحيم  : لا رحيم مبيتجوزش ….كل النس.وان الحلوة اللى زيك عندى مجرد جوارى وبس.
رحمه : أنا مش جاريه عند حد سيبني ف حالي الله يكرمك.
رحيم بصوت رخيم جدا: بت انتى مش لعب عيال هو .. هاتقعدى وتاكلى عيش بادبك ولا لاه وهااتقعدى فى المكان اللى انا عاوزو.
رحمه افتكرت مديرها : ه..هقعد بس خليني اشوف اوضه اقعد فيها.
رحيم : لا هنا … جنبى معايا.
رحمه : ليه ماانت بتقول عندك جواري بتوعك دول عايز مني انا ايه.
رحيم بخبث : مزز..زززاج وانا اللى بيدخل فى مزا.جى مبيخرجش منه .
رحمه بعياط متواصل وشهقات :  سيب شعري د.ماغي و.جعتني.
رحيم مسك وشها وض.ربها على قفاها مرة واحدة : يارررروحى و.جعك .. انتى هاتشوفى ايام اسود من شعرك راسك دة … يا فوووززيه .
( جت عليهم ست فى الاربعينات بتاكل لبان بطريقه مستف.زة ).
رحيم بقر.ف : تفى اللبان من بو.قك يا وليه .
فوزيه رمته من بوقها فى الارض : نعم يا سى رحيم .
(رحيم بر.ق وساب رحمه وزقها بعيد وراح جرى على فوزيه ومسكها من طرحتها ).
رحيم بصوت جهورى : ايه دة يافوووزيه ايه دة …رميتى ز.فت من بوقك يابنت المقر.فه على الارض …. الارض دى كلها تتسيق.
فوزيه : يالهوى يا سى رحيم سماح …بنسى والله … هاسيقها زى الفل.
رحيم : انا كنت جايبك ليه يا وليه …نسيت الله يخر.بيتكوا ويخر.بيت اللى يشوف مناظركوا .
رحيم بص لرحمه : هو انا كنت بنادى عليها ليه ؟
رحمه : معرفش هو أنا اللي ندهتلها ولا انت.
رحيم : تصدقى صح … انا كنت منادى عليكى ليه يا فوزيه …. مش فاكر …خديها بقا يا فوزيه خليها تسيق معاكى.
رحمه : اسيق ايه معلش هو حد قالك اني جايه اشتغل عندك قولتلك جايه اشتغل علي عربيه كبده مش عند سيادتك.

رحيم بص لفوزيه : مش انا احسن من عربيه الكبدة يا فوزيه .
فوزيه بصتله بإستغراب : اسمالله عليك يا سى رحيم … طبعا احسن.
رحيم : خلاص يا فوزيه هى مش هاتسيق الارض … تعالى معايا اعمليلى مساج.
(رحمه فتحت عينها اوي وشهقت من الو.حش اللي  اللي قدامها الدنيا لفت بيها دقيقه  سندت ع الكنبه اللي كان قاعد عليها ومسكت رأسها بقله صبر وحيله).
رحيم : اهدى على نفسك  … مشوارنا لسه طويل …ها اختارى ؟.
رحمه : هعمل معاها الارض.
رحيم : فوزيه تسيق معاكى الارض وجهزيلها الاوضه اللى جنبى هاتقعد فيها.
فوزيه : أمرك يا سى رحيم .. يالا معايا بقا يا ابله شدى الهمه.
رحمه بغضب دبدبت ف الأرض زي الاطفال : مش عايزه اقعد هنا سيبني ف حالي خليني اساعدها وامشي.
رحيم وهو ماشى : اللى قولته يتنفذ وحسك عينك اجااى الاقيكى منفذتيش اللى قولته … هاخليكى تعمليلى مسا.ج وانا ما مصدق اصلا.
رحمه بتبص لرحيم بقه.ر وبعدين بصت لفوزيه : عايزاني اعمل معاكي ايه.
رحيم غمز.لها وبعتلها   فى الهوا: اتوصى بيها يا فوزيه .
رحمه خلاص نفسها تروح ته بس مش عارفه كلمت فوزيه تاني : عايزاني اعمل معاكي ايه يا ست.
فوزيه  باستفز.از : يالا هانمسح الارضيه ونخليها بتل.مع زى وشك.
رحمه بقر.ف : حاض.ر ابدأ منين.
فوزيه : من الخشيه دى .
( فوزيه رمت فى وش رحمه حته قماشه رحمه كانت هاتعيط من كتر القر.ف بس استحملت وسكتت مبقاش فى وقت ترجع فى كلامها ).
رحمه مسكت القماشه ومسحت بعيا.ط خفيف فوزيه مشافتوش بعد ممسحت : اعمل ايه تاني؟.
فوزيه : روحى اوضتك نضفيها واقعدى فيها زى ما سى رحيم أمر … اهى اخر اوضه على الشمال.
(رحمه مشيت ع الاوضه وهي نفسها الارض تنشق وتبلعها
دخلت الاوضه كانت مش نضيفه اوي نضفتها واخدت دش  ولبست هوت شورت وتشيرت كت قعدت علي السرير بتعب بصت لضوافرها اللي باظت )
رحمه  بتكلم ضوافرها: ينفع كده شكلكوا بقا و.حش ربنا يسامحك يا زف؟ت يت رحيم وينتق.م منك يا ….
قط.ع كلامها تليفوها اللي رن : الو .
:الو يا غاليه ازيك.
رحمه : مين ؟!.
:أنا اللي كان المفروض اكون مكانك دلوقتي .
رحمه : علي !!!!!!
علي : عليكي نور ايه اخبار القعده عندك  عجبتك سمعت أن المعلم رحيم بنفسه قعدك عنده .
رحمه : وانت … عرفت منين ؟!.
علي : عرفت بقا عايز اقولك انك طالما قعدتي  عنده تبقي خلاص عششتي ف د.ماغه ومش هيسيبك الا لما ياخد منك كل اللي نفسه فيه .
رحمه  : علي قول انك بتهزر بالله عليك.
علي : لا بقول الحقيقه انجوي يا بسكوته رحله سعيدة .
(علي قفل )
رحمه بخوف : منك لله يا علي انت السبب انت وحسن أنا كان مالي ومال كل ده أنا مليش ف الجو ده يا ماما أنا خايفه …حسبي الله  .
(رحمه سمعت انفاس وراها بتبص لقت رحيم  واقف وايديه ف جيب بنطلونه وعيونه باين عليها الغ.ضب ).
رحيم بغضب : مين على دة ؟!.
رحمه : ده ..ده …ده.

رحيم بز.عيق: انتى لسه هاتتهتى ..اخلصى واتكلمى.
رحمه بتوتر : ده ..ده تاجر مخد.رات بعتني ليك اتجسس عليك اجبر.ني اجي اتجس.س عليك وانا غلب.انه مليش حد
عايزه اعيش حالي وبلق.متي.
رحيم رفع حاجبه :تاجر مخد.رات يتجسس عليا …وفين منطقته فين.
(رحمه مش عارفه ترد تقوله ايه ولا تقول منطقته بس افتكرت انها شافت في التليفزيون منطقه اسمها الدرب بس مش فاكره)
رحمه بتحاول تفتكر : علي راوي في   الدرب  الدرب ..
رحيم : درب ايه … درب الاحمر ولا الاخض.ر.
رحمه بتحاول تفتكر : احمر .. اخض.ر .. لا احمر .. لا اخض.ر.
رحيم بسخريه : اروجانى … عارفه اللون دة.
رحمه : مش فاكره انت بتوترني لا الدرب الاحمر.
رحيم : قولتيلى اسمه ايه بقا؟!.
رحمه بتوتر : علي ..علي راوي.
رحيم : اممم هانشوف حوار على الرواى دة على رواق .
ثم اكمل بخبث: بس تصدقى حلو اللى انتى مش لابسه دة …   يخربيتك.
رحمه بتلقائية حطت ايديها ع ج.سمها : انت ازاي تدخل من غير متخب.ط هو علشان بيتك تخ.ش وتدخل براحتك.
رحيم قرب منها براحه : اه دة بيتى …وكل بيت فى المنطقه بدخله براحته وزى مانا عاوز مش بيتى و بس .
رحمه  بترجع بضهرها : انت عايز مني ايه سيبني في حالي.
رحيم   : عاوزك.
رحمه بخوف : ده ابعد من النجوم سيبني في حالي أنا مش وش الكلام ده أنا جايه اشتغل واعيش في حالي.
رحيم : خلاص نض.رب ورقتين عر.فى … منا هاخدك ياعنى هاخدك.
رحمه شافت سك.ينه في جيبه خط.فتها بسرعه : لو قربت ناحيتي همو.ت نفسي.
رحيم : انتى قد الحركه دى …وبعدين انا بقولك فى الحلا.ل تقولى امو.ت نفسى…مانتى كدة كدة م.يته.
رحمه : يبقي امو.ت نفسي قبل متل.مسني اشر.فلى  يوم ماتجوز أو اعيش مع را.جل يبقي بالطريقه دى.
(رحيم مرة واحدة قررب مننها ومسك الس.كينه على رقبتها)
رحيم  :راجل مالى…تاجر مخد.رات .. طيب مانتى بتشتغلى مع تا.جر مخد.رات ولا انتى بتشتغلى حاجة تانيه.
رحمه : أنا مبشتغلش مع حد أنا جيت غص.ب عني هو غص.ب عليا جيت هنا علي امل انك تخليني اعيش في حالي مش تقولي عاوزك ونض.رب ورقتين عر.في.
رحيم بهمس : طيب انا عاوزك … اعمل ايه .. ماهو نض.رب ورقتين عر.فى علشان نبقا فى الحلا.ل …ياخد.ك غص.ب.
(رحمه غمضت عيونها بخوف فكرت تلعب على الجانب الإنساني يمكن يطلع انسان)
رحمه  : لو اختك ترضي حد يعمل فيها كده.
رحيم باستفز.از : اه عادى.
رحمه : ترضي علي اختك كده واحد يقولها يا ورقه عر.في يا غصب عارف ده اسمه ايه في الدين.
رحيم: دين !! والدين يسمحلك تقفى مع واحد وانتى جس.مك كله باين … اخلصى انا عاوزك تختارى انهى حل.
رحمه  اتكلمت بشجاعه: انت دخلت الاوضه مستأذنتيش ومن آداب الإسلام الاستئذ.ان وبعدها لو دخلت ولقيتني زي مبتقول كده ليك حق تتكلم والراجل اللي زيك كده ف الدين ويرضي علي أهله الكلام ده يبقي د.يوث يمكن أنا غلبانه مليش حد يرضي عليا كده وكنت جايه هنا فاكره اني هعيش في امان واكل لقمتي وابقي ف حالي بس متخيلتش ابدا أن اللي مفروض كبير الحته زي مبتقول يطلع كده.
رحيم كلامها ضيقه  : انا اسووووووء مما تتخيلى … اخلصى يانا ياالموت وانا مبهزرش.
رحمه : الموت.
رحيم بغموض : طيب تعالى .
( رحيم جرا.ها وراة ونادى بصوته كله )
رحيم : حسسسسسسسسن.
( رحمه استخبت فى ضهرة وبددارى نفسها ).
رحمه برجاء : خليني البس هد.ومي.
رحيم بغم.ووض : لا وانا لما قولتلك موت .. فدوقى العذ.اب الاول على ايد رجالتى وبدام انتى رف.ضتينى يبقا رجالتى اولى بيكى مش انا د.يوث يبقا تشربى علشان تتعلمى ازاى تقوليلى كلمه زى دى … حسسسسسسن .
رحمه  بتسرع : انت فعلا د.يوث.
(رحيم لف ليها بغ.ضب وض.ربها قلم على وشها وقعها على الارض ).
رحيم بغضب : ما تخرسى يابنت ال******* …. اوعى تكونى يا حيلتها مش عارفك مين … لا عارفك انتى مين وجايه تهببى ايه …. مش انتى رحمه عبد الله الحديدى صحفيه فى جريدة الايام فى قسم الفن وعلى الرواى الو.سخ بعتك هنا وهو عارف انك هاتدخلى مز.اجى …انتى يابت متعرفيش مين هو رحيم الشامى انا بقا هاز.علك على امك الحلوة سوسن هانم وهاكس.رك … علشان تتعلمى الا..دب.
رحمه الد..م سال من وشها وعي..طت : ولما انت عارف كل ده مش راضي تسيبني ليه وانت عارف اني جايه غ.صب
وامي ذ.نبها ايه هتتشطر علي الس.تات.
رحيم مسك شعرها بعن.ف : قولتلك اخرسى …. انا هنا مفيش حاجة تحصل من غير اذنى …انا رحيم الشامى …. واه بتشطر على الستات …. انا عاوزك تغلطى كمان وكمان علشان تطلعى من هنا على قبرك مع امك.
رحمه بتعيط جامد : ملكش دعوة بمامى ملهاش ذنب أنا جيت هنا غصب عني مديري غصبني علشان علي عمل حادثه وهو كان بيكلمني لما دخلت الاوضه وبيقولي أنه بعتني قاصد.
رحيم : مبيهمنيش … انتى غلطتى ولازم تتعاقبى … حسسسسسن.
رحمه بضعف : طيب عايز ايه وملكش دعوة باامي ملهاش ذنب.
رحيم : خلاص عرضى فات ومات …. انتى دلوقتى فى تعداد الموت.
رحمه بدموع: بالله عليك مامتي لا عايز ايه وانا هعملهولك.
رحيم زعق : مش عاوووز مش انا ديوث خلاص بقا … اطلعى من دماغى.
( حسن جه دخل فاجأه لان الحراس اتصلوا عليه وقالوا ان الكبير رحيم بينادى عليه وشكله بيزعق ومضايق جة جرى ودخل فاجاه وشاف رحمه ولبسها ومرميه فى الارض تنح من جمالها …. رحيم شافه دخل فاجاه اتعصب وقومها بسرعه وخبها فى ح.ضنه وعطاله ضهرة … رحيم بيكلم حسن وهو مديله ضهرة  ).
رحيم بعصبيه : انت يا حممماااار من امتى بتدخل مقرى من غير اذنى .
حسن وهو بيحاول يبص على رحمه : ماهو …. ماهووو انت ناديت عليا .
رحمه بتترع.شوبتهمس لرحيم : خليني البس هدومي.
رحيم ضامها اكتر لح.ضنه  : اطلع برة يا كلب واياك تفكر تدخل هنا تانى خبط لزق كدة …. الا وقسم بربى هاولع فيك فى وسط الحارة.
حسن بخوف :طيب .. هى البت دى غلطت محتاجه تتربى الرجاله جاهزة.
(رحمه فقدت وعيها  وفي دماغها أن رحيم خلاص هي هيسلمها لرجالته….. رحيم حس بتقلها  على  صدرة وان رجليها مش شايلها رفع وشها براحه وهى فى ح.ضنه …لقاها مغمى عليها ).
رحيم : انت يا كلب اطلع هات الدكتورة سما بسرعه …متتأخرش .
( رحيم استنى لما حسن طلع وشالها بسرعه وجرى بيها على الاوضه بيحاول يفوقها ببرفان من برفاناته ).
رحيم بعصبيه : يووووة فوقى.
رحمه فاقت وبصلته بزعر : بالله عليك ماما لا هعمل اللي انت عايزه بس ماما لا.
رحيم بخبث : اعتذرى عن كل الكلام اللى قولتيه.
رحمه بضعف : أنا اسفه.
رحيم قرب منها وبص فى عنيها : عسل يا رحمه ..طول مانتى عسل ومبطوليش لسانك هتاخدى عينى … انا هاتجوزك عرفى علشان متحسيش اننا بنعمل حاجة حرام.
رحمه وطت رأسها بقله حيله : اللي انت عايزه.
رحيم رفع راسها : رفضانى ليه علشان جواز عرفى ؟.
رحمه بتوتر : مش…. مش عايزة اتجوز بالطريقه دي ولا عايزه اتجوز اصلا ولا عايزه يوم ماتجوز ابقي بعيد عن امي.
رحيم بهمس : فترة يا رحمه اوعدك اعلمك الادب انك دخلتى المنطقه برجليكى وانتى زى الساذجه وفكرتى انك هاتضحكى عليا …واعلمك الادب على طوله لسانك … وانا متعودتش اكون نفسى فى حاجة وماخدهاش.
رحمه عيطت شويه وبعدين مسحت دموعها : اللي انت عايزه بس امي ملكش دعوة بيها.
رحيم وطى عليها وهمس فى ودانها : جهزى نفسك يا عروسه … ليلتك بكرة
( وباسها فى ودانها برقه ): افتكرى اسم رحيم الشامى كويس …. هايعلم فيكى عمرك كله .
&&&&&&&&&&&&&
انتهى البارت الاول ،

البارت الثانى

صباح تانى يوم
(رحمه الصدمه هتشلها فكرت ف حاجه يمكن تنجدها منه
لبست هدومها وطلعت تفتكر أوضته علي اليمين ولا الشمال بس سمعت دربه ف الاوضه اللي ع اليمين
خبطت بتوتر).
رحيم : مين ؟.
رحمه بارتباك  : أنا رحمه .
رحيم : أدخلى.
رحمه دخلت ووشها ف الأرض : عايز تتجوزنى؟.
رحيم : يافتاح يا عليم … احنا على الصبح يابنتى وانا ببقا مش طايق نفسى شخصيا.
رحمه : رد عليا لو سمحت.
رحيم نفخ بضيق : لا مش عاوز … انا قولتلك مش بتاع جواز … انا قولتلك عاوزك وبس وعلشان اوصلك بمزاج هانكتب ورقتين عرفى.
رحمه : لا عايزني تتجوزنى رسمي غير كده لا.
رحيم : ر….. ايه ياعنيا .. رسمى … مكنش يتعز .. قال رسمى قال …رسمى دة ياعنى يمين وانا مش يمين انا شمال يا كونتسه.
رحمه : هو ده اللي عندى يا رسمي يا بلاش واعمل اللي انت عايزه ربنا معايا مش هيسيبني.
رحيم سكت لثوانى فكر وحس انها بتعجزة : ومالو يا كونتسه رسمى رسمى.
رحمه بقهر : وعايزه فرح.
رحيم اتاكد انها بتعجزة فعلا : حاض.ر … وربنا لعملك احلى فرح … اه منا مش اى حد بردوا … انا رحيم الشامى.
رحمه بنرفزة  : هو انت معندكش الا كلمه رحيم الشامي  …..رحيم الشامي.
رحيم باستفزاز : اه انا رحيم الشامى … واه الكلمه دى على لسانى وهاقولها دايما … دة انتى ممكن تقوليها من كتر حبك فيها.
رحمه : أنا احبك انت.
رحيم : امممم هاتحبينى وهاتشوفى … اخلعى بقا علشان ورايا طالعه على العيال اشوف اراد المحصول.
رحمه بعدم فهم : محصول ايه؟!.
رحيم : الهيرون يا قلبى ..اشوف الشغل ماشى ازاى …اخفى بقا.
رحمه ماشيه من قدامه عايزه تموته أو تموت نفسها : ليه أنا يا رب ليه أنا ربنا يسامحك يا علي ربنا يسامحك.
*********************
(رحيم خرج  وراح لرجالته اللى كانوا واقفين بيتكلموا على رحمه وجمالها واول ما شافوا جاى عليهم سكتوا … رحيم لو سمعهم مش هايترردد لحظه فى هم .
رحيم شك فيهم) .
رحيم : كنتوا بتتكلموا فى ايه ولما شوفتونى جاى اتخرستوا .
: مش حاجة ياباشا واقفين بنتسلى مش اكتر .
رحيم : اممممم …بتتسلوا ..طيب يا حيلتها منك له اخبار الايرادات ايه ؟؟.
حسن : زى الفل يا باشا وكل حاجة تمام … تأمرنا باى حاجة تانيه .
رحيم : اممم فى واحد اسمه على الرواى …عاوزك تجييبه وحطه فى المخزن القديم .
حسن : أمرك يا باشا .
رحيم : عاوزك تجهزلى ليله بكرة ولا الف ليله وليله ….بكرة هايبقا فرحى …فرح رحيم الشامى .
(  لجمت الكل ووقفوا تنحوا ).
رحيم : مالكوا تنحتوا ليه ؟؟
حسن بصدمه : ها يا باشا ولا حاجة .. بس فرحك على مين لامؤا.خذة .
رحيم : مع انها حاجة مش تخصك … بس انا هاريح فضولك … على البت بايعه الكبدة .
حسن بتسرع :
رحيم مسكه من ر.قبته وتقريبا خن.قه وكان بيطلع فى الروح ).
رحيم بغضب :  اما تلهفك … حسك عينك اشوفك بتبص ناحيه المقر …هاطلع عينك .
حسن بيتكلم بضعف : هاموت يا كبير.
رحيم زقه فى الارض : الكلام ليكوا كلكوا … اللى هايبص الناحيه دى … هاوا وقدام الحارة كلها ….جهزوا بكرة للفرح واعزموا كل التجار … عاوزاها ليله محصلتش.
واحد من رجاله : امرك يا كبير .
رحيم : انت يا حمار ياللى اسمك حسن قوم كدة وجبلى مأذون على بليل هانكتب الكتاب .. وابعت الزفته سماح كوافيرة الحته تمكيجها  .
حسن بضعف : كح .. كح .. حا … حاض.ر.
( حسن اتحرك وقام جاب سماح الكوافيرة لرحيم ).
حسن : اهى سماح يا كبير.. اروح انا اشوف حوار المأذون
رحيم : روووح انت.
سماح بتاكل لبان : امرك يا سى رحيم .
رحيم بصوت واطى : لا انا لازم امنع دخول اللبان دة الحارة … منا مش هاستحمل قرفهم دة كتير.
سماح بتتصعب : سلامه النظر يا سى رحيم بتبص فى الارض وبتكلم مين .. انا واقفه قدامك اهو .
رحيم : معاكى منديل يا بت .
سماح : لا والنبى ما معايا … فى كم العبايه وبتصرف .
رحيم : يلعن ابو قرفك يابنت ال *****.

سماح : نعم يابيه …نعم جايبنى من شغلى علشان تسألنى على منديل .
رحيم بعصبيه : بطلى اكل لبان … انا جايبك علشان تمكيجى عروستى فرحى بكرة .
( سماح رقعت زغروطه مصريه اصيله ).
سماح : الف ينهار مبروك … عروستك دة انا هاظبطها هاخليها   .
رحيم : هى اصلا  .. مش محتاجاكى بس علشان مبيقاش اسمى قصرت .
سماح شهقت  : انت تقصر … ياخرابى يا سى رحيم …دة انت مشاء الله عليك على قلبك فلوس زى الرز .
رحيم خمس فى وشها : خمسه فى وشك يا قرارة والله انا خايف عليها لترقعيها عين توديها فى داهيه .
سماح : دة انا عينى حلوة …. امى على طول بتقولى عينك شديدة يابت يا سماح .
رحيم : اه بتجيب من اول نظرة … صدقت امك .. يالا الله يجحمها مطرح ما راحت …. انتى هاترغى معايا يالا … يالا يابت ادخلك عليها .
( رحيم دخلها البيت …ونادى على رحمه).
رحيم : رحمممممممممممه.
(رحمه خرجت من اوضتها ع صوته اللي زي الواد اللي بيحي العلم في طابور المدرسه )
رحمه برقه: نعم.
سماح شهقت : يالهوى ايه الحلاوة دى … دى لهطه قشطه.
رحمه بتبص لرحيم : مين دي؟!.
رحيم بهمس : دى اللى هاتجيب اجلك قبل ما اتجوزك .
رحيم اتحرك ناحيه رحمه ولم شعرها : بصى يا سماح متنحيش اوى كدة … متجيش ناحيه شعرها هو عاجبنى …لا بصى متجيش ناحيتها اصلا .
سماح  بتبصلها من فوق لتحت واتحركت ناحيه رحمه : دى نملس عليها تدينا شويه حلاوة.
رحمه شهقت وقعدت تكح لغايه عيونها بقت حمرا ودمعت : ميه ميه.
(رحيم اخدها فى ح.ضنه  وقعدها على كرسى وقعد هو على ايد الكرسى وبص لسماح)
رحيم  : اتحركى يا زفته .. جيبلها ميه ….هاتموت منى قبل ما اتجوزها.
سماح جريت على التلاجه جابت ميه : اتفضلى يا
رحيم شد الميه من ايديها : اشربى يا رحمه … اشربى براحه .
رحمه شربت وبدأت تاخد نفسها : مين دى عايزه ايه؟!!.
سماح : انا ياست الكل ..سماح اشطر كوافيرة فى المنطقه دى .
رحمه همست لرحيم : خليها تمشي من هنا أنا هعمل ميك اب لنفسي.
رحيم  بهمس : لا علشان متقوليش ان انا استخسرت فيكى حاجة.
سماح : انتوا بتهمسوا بتقولوا ايه … شكلكوا بتحبوا بعض والنبى لايقين على بعض .
( رحيم كان مقعد رحمه على كرسى وهو قاعد على ايد الكرسى .. وهوووووب رحيم وقع فى الارض وايد الكرسى انكسر).
رحمه بخضه : بسم الله الرحمن الرحيم ايه يا ست انتي امشي من هنا.
رحيم بوجع : يخربيت ابوكى .. كانت شورة سودة .
سماح قربت تقوم رحيم : قووم ياسيد الناس … مش عارفه مراتك قارشه ملحتى ليه … اكونشى مرات ابوها وانا مش عارفه.

رحمه : مشيها من  هنا بالله عليك هرجع.
رحيم : خلاص يا سماح أنا رجعت فى كلامى .
سماح : طلاق تلاته ما يحصل هاظبطك.
رحمه بقرف  : مشيها مش قادره مش شايف ضوافرها عامله ازاي…..ابعدها عني.
رحيم قام وشد سماح بعيد عن رحمه وخلى رحمه فى ضهرة .
رحيم : خلاص يا سماح امشى … هى قر.فت منك .
سماح فى اللحظه دى طلعت البيئه اللى جواها : قر… قر.فتى من ايه يا رووووحى منى ..دة كل نسو.ان الحارة يتمنوا ياخدوا  ميعاد عند سماح … دة انا اشطر كوافيرة فيكى يا منطقه … دة انا كوافيرى بيشغى ناس .
رحمه بتترع.شمن الخوف : شايف …شايف بتتكلم ازاي جايبلي واحده تعملي ميك اب ولا تاكلني ف ساندوتش.
رحيم ضحك بصوته كله : خلاص بقا يابت … امشى مش هاتمكيجها .
سماح : والله خسر.انه دة انا كنت هارسملك حنه على ج.سمك .
رحمه : شكرا أنا مش برسم الحاجات دي امشي بقا.
سماح : انا ماشيه …بس بكرة تقولوا تعالى يا سماح هاقول لا عندى عرايس … سلام يا سى رحيم ربنا يعينك على الفرسه دى.
رحمه بتبص لرحيم : هي دي اللي جايبها تعملي ميك اب مش لاقي الا هي.
رحيم : اعملك ايه  … دة اشهر كوافيرة على فكرة .
( رحيم قرب منها … ومسك وشها بين ايديه ).
رحيم : ياروحى دى كانت لو لمست وشك هاتر.قعك عين … وشك يتحر.ق وقتى.
رحمه : يعني ايه تر.قعني عين؟!
رحيم : ياعنى تصوب عينها كدة وتقول يا خرا.بى على وشها حلو ومفيهوش ع.يب… يقوم وشك يول.ع على طول .
رحمه بخضه : ايه دي متقول بسم الله ماشاء الله
لا مش عايزها تعملي حاجه.
رحيم : دى اشهر واحدة هى وامها فى المنطقه … تحسد الناس .. يالا امها ماتت عارفه هى السبب فى موت امها.
( رحيم كان بيرغى فى اى حاجة .. مبسوط من قربها )
رحمه : السبب ازاي تها!!!!.
رحيم بابتسامه : لا كانت تعبانه وسماح جابلتها دكتور … بعدها الوليه فاقت وبقت حلوة سماح ها يا وليه مانتى زى حصان اهو فيكى صحه عننا … طبت وقعت ماتت.
رحمه ضحكت اوي : يامامي دي و.حشه اوي كده هتموت الناس كلها.
رحيم بتوهان : اه وهاتموتنى انا شخصيا .
رحمه بعد فهم : هتمو.تك ليه.
رحيم قرب منها ومبقاش بينهم مسافه : عيونها هاتنى.
رحمه : احم طيب ممكن تبعد بس كده.
رحيم ابتسم : لا .. زقينى انتى .
رحمه ببر.ائه : انت كبير وطويل وانا صغنونه مقدرش از.قك.
رحيم : يخر.بيت امك … ما بلاش ام الد.لع دة … والله هى   لوحدها.
رحمه : متجيبش سيرة ماما عيب.  .
رحمه : علب فكره عيب ح.ض.رتك أبعد بقا.
رحيم : ح.ض.رتى ايه بس …. طفى الن.ار اللى فيا يا رورو ياعسل … اصل ته.ب فى وشك.
رحيم : طيب هاخدها بليل .. المأذون هايجى بليل نكتب الكتاب ونعلى الجواب ونشرب الشربات.
رحمه : انت عايز مني ايه هو حد قالك تربيني من اول وجديد.
رحيم : اه … يا رحمه انتى مززززز.اج واللى بيدخل دماغى وبيمزجنى مش بسيبوا بسهوله.
رحمه : سبني في حالي أنا مش شبهك ولا انت شبهي خليني ارجع لشغلي وامي.
رحيم : شغلك اللى فشلتى فيه واتقفشتى من اول لحظه …. وبعدين لو بعتنا لست والدتك صورتك كدة وانتى فى حارة شعبيه فى بيت تاجر مخد.رات هاتقول ايه … طب انا يا رحمه … انا اللى مبرجع.شفى كلمه قولتها .
رحمه : أنا شغاله ف قسم الفن ومليش اني اشتغل مكان علي هو السبب في اني اجي هنا ومنفع.شغير في اخبار الفن وبس وامي ملهاش ذ.نب انك تهددني بيها انت شكلك طيب سيبني امشي ارجع لحياتي تاني.
رحيم مسكها من شعرها : انا اشر مما تتخيلى والليله هاتكونى على ذ.متى وبكرة دخلتك يا رحمه …واخر مرة هاكرر الكلام دة … من الاخر انا نفسى فيكى وانا متعودتش احرم نفسى من حاجة.
رحمه ب  : اتعودت تيجي ع بنات الناس وتأذ.يهم صح.
رحيم بغموض: مفيش بنت ملت دماغى زيك … ولا فكرت فى واحدة غيرك …. ولا نفذت لواحدة اللى هى عاوزاة الا انتى.
رحمه عيطت : ابعد عني ابعد خليني اكلم امي اطمن عليها.
رحيم : لا ..ويالا على اوضتك جهزى نفسك علشان كتب الكتاب بليل
( رحمه جريت على اوضتها تعيط  لغايه ما جة الوقت وسمعت صوت المأذون ورحيم باعتلها حد  علشان تجهز بسرعه … رحمه قررت تتحدى رحيم واخدت لبس من شنطتها فستان قصير ومفتوح من ضهر ولمت شعرها على جنب وحطت روح نبيتى … ولقت الباب بيخبط عرفت انه رحيم اخدت نفس طويل وردت ).
رحمه بخوف  :ادخل.
(رحيم برق وعف.اريت الدنيا جت قدام وشه قفل الباب بسرعه ).
رحيم بصوت مكتوم : ايه الهباب دة.
رحمه : ايه مش عروسه وانهاردة كتب كتابي.
رحيم : انهاردة ليله موتك انشاء الله …
رحمه بلامبالاه : عادي موتني …قم.يص نو.م ده فستان ح.ض.رتك.
رحيم بغضب : واقسم بالله لو ما لبستى دلوقتى عبايه عليه ومسحتى الروج لجاى واقل.عه انا  ليكى غصب .
رحمه : مش همسح حاجه ولا هغير الفستان. .
رحمه : خلاص خلاص هلبس العبايه.
رحيم : ما كان من الاول … لازم دور الشر.سه دة مش لايق عليكى … امسحى الروج وغطى شعرك مش عاوز مخلوق يشوفه.
رحمه : حاض.ر حاض.ر .
(لبست رحمه العبايه وحطت حجاب علي شعرها بقت اجمل مليون مره من الاول)
رحمه بخوف  : خلصت.
رحيم  نفخ بغيظ : لا خليكى هنا …انا مش هاطلعك اصلا هاجيب مأذون هنا .
(رحيم خرج وجاب المأذون وسمع موافقتها بعد نظرات رحيم بالتهد.يد  وافقت والمأذون خلص وبقت مراته …. وتقريبا رحيم طرد كل الى فى البيت ودخلها … لقاها قاعدة بتع.يط وخلعت العبايه).
رحيم : بقا انتى كنتى عاوزة تتحدينى وتطلعى كدة صح.
رحمه : أنت عاوز ايه  تاني انت مش كتبت الكتاب وارتاحت ..اه كنت هطلع كده فيها ايه.
كملت كلامها بشق.هات متقطعه وسخريه: ايه مش عروسه.
رحيم ببرود : اه عرووسه وجوزك له حق ادهوله .
رحمه  بنرفزة : حق.. حق ايه انت ملكش حقوق عندي.
رحيم بعصبيه  : لا ليااا جوزك ولياااا … رحمه اتظبطى … انا اه بالى طويل بس مش هاطولو اكتر من كدة.
رحمه قامت وقفت مره واحده وهي بتعيط : ليك طيب خد حقك أنا قدامك اهو مش همنعك.
رحيم شدها تانى وقعدها على رجله : هو انا متجوزك علشان اخدها بالغصب …. لا انا عاوزها بالرضى.
رحمه غمضت عيونها : عمرك مهتاخد مني حاجه برضايا انت اتجوزتني يالغصب عايز تاخد حقوقك يبقي خدها بالغصب.
رحيم بصوت عاللى افزعها : رحممممممممممممه ….. قولتلك اتظبطى.
رحمه بخوف : انت عايز مني ايه دلوقتي.
رحيم بغموض وبصوت حاد : الى طلبته الصبح منك وبنفس راضيه ومش هاكررها.
رحمه : قولتلك عمرك مهتاخد أي حاجه بنفس راضيه مني خد اللي انت عايزه مش همنعك بس مش هخليك تاخده مني برضايا ابدا.
رحيم بصوت مخيف : رحممممه
رحمه : ن..نع…نعم
رحيم وهو مغمض عينيه : نفذى اللى قولته بالحرف
رحيم بيحاول صوته يكون طبيعى : فى ايه مين على الباب .
فوزيه بر.عب : الحق يا سى رحيم … حسن بيقول المعلم فاضل القط جايب رجاله وداخل على الحارة ونوايها الليله.
رحيم قام انتف.ض مرة واحدة لدرجه انه كان هايو.قع المس.كينه اللى على رجله
رحيم بشر : جة لقضاه … وانا الليله يا يا .
رحمه بخوف  : هو فيه ايه؟!!.
رحيم بغموض : غيرى بسرعه الفست.ان دة والبسى حاجة تانيه وفوقيها العبايه والطرحه اقل من  دقتقين يا رحمه والاقيكى جاهزة .
(رحيم سابها وعطاها ضهرة وبص من الشباك واتصل على شخص).
رحيم بغموض : عاوز دعم .
مجهول: موجود ووصلنا الخبر ونفذ.
رحيم بغموض : طيب.
(رحيم لف بص لرحمه لقاها لبست عبايه فيروزي وطرحه بيضه وكانت زي الملايكه).
رحمه  : أنا لبست.
رحيم قرب منها ومسك وشها : اللى اقوله يتنفذ … فوزيه هتاخدك فى مخبىء سرى تحت الارض اياكى تطلعى منه اياكى يا رحمه لغايه ما اجيلك ماشى .
رحمه مسكت ايديه : استني أنا خ.ايفه.
رحيم اخدها فى ح.ضنه : اوعى تخا.فى يا رحمه انا معاكى وموجود …متخ.افيش ..
رحمه : طيب خدني معاك متسيبنيش هنا لوحدي مع الست اللي برا دي..
رحيم   :  متخافيش مش هايحصلك حاجة وفوزيه اكتر واحدة هاحافظ عليكى معاها.
رحمه بقله حيله : طيب ماما اوعي تعمل فيها حاجه بالله عليك وانا هروح مع فوزيه.
رحيم ضمها اكتر له : حاض.ر … فوزززززيه .
( فوزيه جت جرى عليهم )
فوزيه : امرك يا سى رحيم .
رحيم : خدى رحمه وخلى بالك منها .. لو حصلها حاجة مش هايكفينى فيكى روحك .
و( بعدها بص لرحمه بحنان ).: يالا روحى معاها يا رحمه.
رحمه : حاض.ر يالا ي طنط فوزيه
(رحيم وفوزيه ضحكوا ع طنط فوزيه اخدتها ونزلت للمخبئ ورحيم خرج لرجالته).
وشويه وسمعت رحمه ض.رب ناااار شديد وصويت
رحمه انكمشت مكانها ود.فنت وشها بين ايديها .
رحمه بخوف : يارب
( رحيم خرج لرجالته ..وض.رب نا.ر فى الهوا وبأعلى صوت فيه ووقف فى وسك الحارة ).
رحيم : مش عاوزحد يقف يتفرج اللى هايقف هايموت ..كله يقفل على نفسه كويس .

حسن : كل واحد يا رحيم باشا فى مكانه .
رحيم بغموض: سيبه يدخل من الجهه الشرقيه … ويدخل لغايه نص الحارة بالظبط وبعدها عاوز الكل يتغربل.
(وفعلا فاضل القط دخل برجالته لغايه نص الحارة واستغرب سهوله دخوله وعرف انه فخ وفاجاه ض.رب النار اشتغل من كل ناحيه .ورحيم وقف وسط الحارة ومهموش حد وض.رب نار بغل).
(رحيم بص حواليه لقاه رجاله فاضل وقعت شاور لرجالته يقفوا ونفذوا امروة وحسن جه جرى عليه ).
رحيم : فين فاضل.
حسن بخوف : بينه هرب .
رحيم  بعصبيه: هر.ب ايه …لازم يتر.بى اض.رب الارض تتخض.ر تجيبهولى.
حسن : حا …حاض.ر.
(رحيم فضل لغايه بعد الفجر مع رجالته بينضفوا الحارة وبيزودا تأمينها ونسى الغلبانه اللى مستخبيه فى المخبىء ).
حسن : ياكبيركدة الفرح بكرة فى معادة .
رحيم : اه وايه اللى هاخليه يتأ.جل … نفذ كل حاجة قولتها بالامر.
حسن بإستغراب وفى نفسه :دة كان لسه فى مج.زرة دلوقتى … يعمل فرحه عادى بكرة .. اما عجايب .
( رحيم سابه ودخل المقر يطمن على رحمه ).
&&&&&&&&&&&&&&&

انتهى البارت التانى

البارت الثالث

يمكنك الآن الانتقال إلى الفصل التالي
(رحيم دخل المقر ونزل المخبئ السرى … وفتحه لقى رحمه قاعدة بتعيط وحاطه راسها بين رجليها وفوزيه بتحاول تهد.يها ).
رحيم : رحمه.

رحمه بشهقه وخ.ضه : نعم ايه…….في ايه مين مات.
رحيم قرب منها وقعد على الارض قصادها وبهدوء : انا رحيم.
رحمه قعدت تعيط اكتر وخبت وشها بايديها : مين مات؟ موت مين ؟؟؟حرام عليك…. مين مات؟؟؟.
(رحيم شاور لفوزيه تطلع وتسيبهم وفوزيه نقذت امرة وهو مسح دموعها )
رحيم : محدش مات.
رحمه : لا أنا سامعه صوت رصا.ص بره اكيد حد مات.
رحيم بغموض : اللى غلط اتعا.قب وخلاص خلصنا .
رحمه بتع.يط : حرام عليك انت بتعمل كده ليه وعايش كده ليه ايه لازمته كل ده بيع مخد.رات وسلا.ح و و  علشان ايه كل ده.
رحيم بيمسح على شعرها بحنيه : مش علشان حاجة الظروف حطتنى فى كدة.
رحمه : طب سبني في حالي خليني اروح لماما أنا مش شبهك ولا شبه حياتك أنا عايزه اروح لماما.
رحيم  بهدوء ومازال بلعب فى شعرها : لا انتى شبهى اوى .. اوى كمان .
رحمه بتمسح د.موعها : شبهك في ايه ها؟.
رحيم با.س خدها : بعدين ابقا اقولك …. يالا علشان تنامى بكرة يوم طويل جدا وعاوزك فايقه.
رحمه : هنام هنا طلعني من المكان ده.
(رحيم قام وقومها وشالها وهى حاولت تنزل بس هو رفض واخدها راح على اوضته ورحمه وقفته قبل ما يدخل).
رحمه : دي مش اوضتي.
رحيم بهمس : عارف دى اوضتى انا .. انتى من الليله دى هتنا.مى معايا.
رحمه : هنام معاك ليه؟!.
رحيم بصلها وكأن ليها راسين : انتى هبله يارحمه … انتى مر.اتى تنامى معايا … تنامى بعيد عنى ليه.
رحمه كشرت : بس متقولش هبله.
رحيم   : ماشى يا عاقله … يالا انا تقريبا هنام وانا واقف .
رحمه : احم أنا جعا.نه.
رحيم دخلها الاوضه وقعدها على الس.رير .
رحيم بتنهيدة : حاض.ر هاخلى فوزيه تجبلك اكل … غيرى هدومك .
( رحيم سابها ونادى على فوزيه وامرها تجبلها اكل … ودخل تانى  بدء يقلع هد.ومه ).
رحمه بتلف وشها : انت بتعمل ايه…. .
رحيم نفخ بعصبيه : لا وحياة ابوكى انا مش فايقلك الاكل هايجى وهتاكلى وتنامى من غير صوت وانا ها.قلع هدومى وهنام بالشورت اكراما ليكى بس كلمه زيادة واقسم بالله يا رحمه
رحمه بقه.ر : طيب حاض.ر ..اتفضل هاتلي الاكل خليني اكل.
رحيم راح على السرير وقعد وغطى نفسه : فوزيه هاتجيبه دلوقتى وهاتخبط  اطلعى خدي منها من برا لانها ممنوعه تدخل هنا … خلصى اكل وغسلى ايدك وطفى النور وتيجى تنامى متتقلبيش وانتى نايمه ولا تعملى صوت احسنلك .
رحمه : قوم اقعد معايا علي مااكل اخا.ف اقعد لوحدي.
رحيم  بنر.فزة : يووووة يا رحمه على الد.لع بقولك مش شايف قدامى.
رحمه الد.موع بدأت تتجمع فى عينها : خلاص مش عايزه حاجه ولا عايزه اكل اتفضل نام خليني انام أنا كمان
(رحمه اتعدلت علي السرير واخدت مخده في ح.ضنها واستعدت للنوم).
رحيم قومها من السرير : طيب طيب هاقوم اهو … انتى ماكلتيش حاجة من الصبح
( فوزيه خبطت ).
رحيم : قومى يالا خدى منها الاكل.
رحمه : مش عايزه حاجه.
رحيم بعصبيه : رحمممممه انا على اخرى قومى … خلينى اخلص.
رحمه قامت مره واحده واخدت الاكل من فوزيه : أهو جبته منها مش عايزه اكل شبعت خليني انام بقا.
(رحيم اتحرك على السرير بتعب ووجاب الاكل على طرف السرير   ).
رحيم بتتعب : كلى يا رحمه.
رحمه نبرت صوته قلقتها وبصت للاكل اللي شكله غريب : هو ايه الاكل ده؟!.
رحيم بيحاول يفتح عينه : دة فضلت خيرك ممبار ولحمه.
رحمه : لا لا مش عايزه والله مش بعند بس انا مش باكل الحاجات دي خليني ننام والصبح هاكل اي حاجه .
رحيم : ليه يارحمه والله  اكل نضيف … طيب اكلك انا.
رحمه : رحيم أنا عمري ماكلت الحاجات دي خالص هرجع.
(رحيم زق الاكل بعيد ..وشاور ليها بتعب على درج الكمدينو تفتحه ).
رحيم : رحمه افتحى الدرج هاتى تليفونى .
رحمه قامت جابت التليفون : اتفضل أهو عايزه ليه ف نص الليل.
(رحيم اخدة منها وبصلها بتنهيدة وفتح التليفون اللى رحمه استغربت انه شايل تليفون حديث كدة وهو اصلا حاله من الشكوك ولا هيئته ولا منظرة تا.جر مخد.رات ولفت نظرها انه بيبعت رساله وبيكتب انجليزى بطلاقه) .
رحمه  بذ.هول: ايه ده انت بتكتب انجليزي وشايل ايفون كمان.
رحيم رفع را.سه ليها : البر.نسيسه تحب تطلب اكل غير ماك.
رحمه : لا بس بيج ماك وبطاطس  كتير اوي اوي.

(رحيم بص فى فونه تانى وعدل الاوردر).
رحيم بتعب : اى حاجة تانى .
رحمه : بتكتب انجليزي ازاي ها ومعاك ايفون كمان.
(رحيم رجع سند ضهرة على السرير وشاورلها تقعد جنبه).
رحيم : وايه الغريب فى كدة.
رحمه : احم تا.جر مخد.رات وكل الجو ده اكيد مش متعلم يعني.
رحيم ضحك ضحكه صغيرة : اهو دة بقا النظريه الغلط … ياعنى تا.جر مخد.رات لازم ابقا جاهل لا طبعا انا متعلم ومتعلم تعليم كويس اوى كمان وبلبس حلو وبهتم بنفسى …. كلها نظريات غلط ومسلسلات كلت دماغكوا.
رحمه : معاك شهادة ايه؟!.
رحيم غمزلها : تجارة انجلش …. متسأليش اكتر من كدة علشان مش هجاوبك.
رحمه :طيب .
فات نص ساعه والباب خبط : الاكل وصل قوم هاته بقا.
رحيم قام بتعب وقرصها فى خدودها : اد.لعى كمان.
(رحمه ابتسمت رحيم جاب ليها الاكل واكلت باستمتاع
بعد ماكلت نص الاكل بصت ببرا.ئه لرحيم بالساندوتش)
رحمه  : تاكل.
رحيم بيحاول يفتح عيونه بصعوبه : لا.
رحمه كملت اكلها خلصت ومسحت ايديها بصت لرحيم : الحمدلله شبعت انام بقا لانى  تعبانه..
رحيم ااتنهد : اخيرا يا رحمه يالا طفى النور بقا وزى ما قولت مش عاوز صوت.
رحمه : قوم اطفيه اخاف اط.فيه وارجع تاني للسرير ف الضل.مه.
رحيم : اووووف .
( رحيم قام طفاه وجه جنبها ونام ولسه بيروح فى النوم لقاها بتهمس باسمه ) .
رحمه بهمس: رحيم…… انت نمت.

رحيم بصوت نايم : اه.
رحمه : طيب .. أنا عطشانه.
رحيم : يارحمه حرام عليكى بقالى يومين مطبق وعاوز انام.
رحمه : يوووه خلاص نام مش عايزه حاجه.
(رحيم قام بعصبيه ولع النور وجابلها ميه من التلاجه الصغيرة اللى فى اوضته وجه جنبها قومها وسندها ).
رحيم : اشربى يا رحمه مانشوف اخرتها .
رحمه اخدت منه الميه وشربت : شكرا.
رحيم حط الميه جنبه : اى حاجة تانيه ولا اطفى النور وانام.
رحمه بنوم : لا طفي النور.
رحيم : حاض.ر.
(رحيم طفى النور وجه ينام لقها بتهمس باسمه للمرة تانيه).
رحمه بهمس : رحيم.
رحيم بصوت مكتوم ومش عاوز يتعصب عليها : نعم .
رحمه : قوم نلعب سوا اي حاجه.
رحيم ضحك : قولى انكى بتهزرى قولى والله .
رحمه بهزر  : لا بتكلم جد .
رحيم : رحمه هو انتى مش عارفه تنامى … خايفه من الضلمه مثلا.
رحمه : أنا بخاف من الضلمه فعلا ومش بعرف انام فيها ولا بعرف انام جنب حد.
رحيم شدها لح.ضنه واخدها فى ح.ضنه جامد : اه ماهو انا مش حد انا جوزك نامى بقا وانا ولا بتحرك ولا بعمل صوت فنامى وخلينى انام .
رحمه : يوووووه طيب.
( رحيم ورحمه فى ثوانى دخلوا فى النوم والضهر اذن والاتنين نايمين فى سابع نومه وبدء الباب يخبط ).
رحمه بنوم : ايه ده مين بيخبط؟!.
رحيم صحى فاجاه : ايه مالك .. فى ايه … عاوزة حاجة.
رحمه : حد مزعج بيخبط شوف مين قلقني من نومي.
رحيم بصوت رخيم : مين .
فوزيه : انا سى يا رحيم .
رحيم : فى ايه يا فوزيه على الصبح .
فوزيه : صبح ايه يا سى رحيم…..احنا الضهر… والرجاله برة عاوزينك تبص  على فرشه الفرح .
رحيم : طيب هاقوم .
رحمه : بص قوم لرجالتك وسيبني انام شويه كمان.
رحيم طبطب على شعرها : نامى وقومى على العصر كدة اتجهزى والبسى براحتك علشان الفرح والفستان هايكون عندك كمان شويه .
رحمه بتاخد المخده ف ح.ضنها وبتتأوب : اوعي تطفي النور
(وراحت ف النوم تاني…..رحيم خرج واشرف على تجهيزات الفرح وجه المعاد وبعت الفستان لرحمه ….رحمه صحيت شافت فستان ولا في الخيال فستان اميرات بجد
دمعت هي مش عايزه تتجوز كده مش عايزه تتجوز تاجر مخدرات عايزه تعيش مع امها وترجع لحياتها سرحت في حياتها مفاقتش غير ع ايد بتمسح دموعها).
رحيم بهمس : مالك يا رحوم.
رحمه برجاء : رحيم بالله عليك سيبني ارجع لحياتى.
رحيم باس شفايفها برقه : خلاص مبقاش فى وقت لرجوع … اهدى والبسى الفستان يالا … علشان البس ونطلع للفرح.
رحمه قامت بقله حيله ومسكت الفستان لبسته وحطت لمسات بسيطه من الميك اب كانت في منتهي الجمال راحت لرحيم : أنا جاهزة.
رحيم باس جبينها وشاور لفوزيه وعطته طرحه وحطها على وشها : الطرحه دى متتقلع.شطول الليله
رحمه : حاض.ر اى اؤامر تانيه.
(رحيم اخدها وطلعوا وض.رب النار اشتغل والمغنين بدؤا يطلعوا وكانت ليله خمر ونساء ورحمه كانت مزهوله من اللى بتشوفوا ورقاصات والكل بينقط وكل شويه يجى حد شكل يسلم ).
رحيم : دة الحج محمد عادل اكبر تاجر هيرون فى البلد .
رحيم : دة الحج حسنين اكبر تاج سلاح وتجارة اعضاء .
رحيم : دة الحج فتحى اكبر تاجر كوكاين تخصص كوكاين بس .
رحيم : دة الحج محسن بيتاجر فى المزز تخصص مزز وبس.
(وتوالى الاشخاص يهنئون ورحمه مصدومه.. صدمتها عمرها من كميه الناس الشمال اللى موجودة ).
رحمه : رحيم مش عايزه فرح الغي الفرح ده كفايه كده.
رحيم : انتى عاوزة الناس دى تاكل وشى … خليكى انا هاقوم ارقص .
(رحمه شدته وبرقت وشاورت على رقاصات)
رحمه بغيظ : هترقص مع دول.
رحيم : اه دة فرحى لازم اخربها… سيبى ايدى .
رحمه بغلاسه : لا.
رحيم : اوعى ايدى هارقص …ناس دى تاكل وشى.
رحمه سابت ايديه :اتفضل روح ارقص.
(رحيم راح ورقص والرقاصات رقصوا حواليه وض.رب نار وكان فرحان … ورحمه اتخنقت ورفعت طرحتها من على وشها .. رحيم لمحها راح عندها ونزلها وشاور الفرح يخلص بعد ما كان الصبح خلاص هايطلع).
رحمه : اوف حرام عليك فرح ايه ده ده كباريه مش فرح.
رحيم : مسمع.شحسك لغايه ما ندخل الاوضه …
(دخلو الاوضه ورحيم دخل وزعق )
رحيم : هو انا مش منبه محدش يشوف وشك.

رحمه : اتخنقت ومكنتش قادره روحي بتتسحب مني اعمل ايه يعني.
رحيم : تسمعى كلامى ولو حتى روحك طلعت .. اخر مرة يارحمه اخر واقسم بالله هاتشوفى وش اسود من شعر راسك.
رحمه : ايه يعني اموت اتخنقت وبعدين انت كل شويه تهددني تهددني هو في ايه.
رحيم : فى ان انا مبحبش حد يعصى اوامرى.
رحمه بتعب : ممكن تسيبني في حالي لو سمحت.
رحيم : ناااااعم يا ماا…..  اسيب مين …. انهاردة دخلتك … اخلصى البسى حاجة من اللى جايبهملك فى دولاب.
رحمه : مش هلبس حاجه ولو سمحت كفايه لحد كده سيبني في حالي.
رحيم بصوت جهورى لدرجه ان رحمه اتخضت : رحمممممممممممه … اتقى شرى.
رحمه عيطت راحت الدولاب قعدت تدور فيه استقرت علي قميص روز قصير  : اتفضل اهو اتقيت شرك.
رحيم : غيرى وانا هاروح اغير فى اوضه تانيه يالا يا حلوة.  ).
رحيم : الله ماصلى على النبى دى شكلها هاتحلو اوى.
رحمه بخوف وبتشاور ع اللي ف ايديه : ايه ده؟!.
رحيم بصوت فحيح : خم.رة هههههههه.
رحمه : خم.ره ….يعني هي جت علي الخم.ره ماانت كل حاجه عندك عادي.
رحيم بضحك : اممممم تعالى جنبى ونشرب يا صار.وخ ارض جو.
رحمه : أنا مبشربش الحاجات دي.
رحيم : لا يا رحوم هاتشربى … يالا يا قلبى خديها بق واحد.
رحمه بقرف : لو ع جثتي مش هشرب يعني مش هشرب.
رحيم بضحك : هاتشربى وحياه امك الغاليه اللى متعرفش ايه هايحصل فى بنتها دلوقتى لتشربى.
(رحمه لما جاب سيره امها خافت يهد.دها اخدتها منه وشربتها كلها …  ).
رحيم بعد عنها وهى اضايقت وهمسلها : رحمه.
رحمه بتوهان  : اممممم… ن …نعم …..بتفصلني…. ليه؟.
رحيم : صلاه النبى احسن .. انتى موافقه ولا لاه.
رحمه : هيهيهيهيه ده كلام طبعا موافقه.
رحيم بهمس: ليله اهلك سودة يا رحوم .
صباحاااااا
(رحمه حاولت تفوق مش قادرة راسها تقيله وجسمها مش عارفه تحرك حاجة بصت لقت رحيم تقريبا محاصرها برجله وايدة وشعرو على وشه بصت على نفسها ملقتش القمي.ص وشها جاب ميه لون حركت ايدها ورفعت الغطا لقت نفسها عر.يانه ورحيم بردوا   ).
رحمه : اصحي…. اصحي الله يخر.بيتك.
رحيم فاق وقام نط على السر.ير ونسى انه مش لابس : فى ايه … زالز.ل ولا ايه.
رحمه : انت عملت ايه ربنا يسامحك .
رحيم بعدم فهم : عملت ايه فى ايه؟
رحمه : متستغباش الله يكرمك عملت ايه ايه الوضع اللي احنا فيه ده.
رحيم : اااااااااه .. ايه اللى عملت ايه … عملت شرع ربنا …هو انتى مش قولتلى امبارح انك موافقه .
رحمه : محصلش بطل كدب.
رحمه رمشت كذا مره وعيطت بصوتها كله : مبسوط كده اخدت اللي انت عايزه مرتاح نفسيا كده يارب تكون مرتاح.
رحيم رمى نفسه على السرير : لسه …. مشبعتش منك.
رحمه : انت عايز مني ايه كل ده علشان حاولت اقوم بشغل وياريته شغلي ده شغل حد تاني كسرتني وخليتني منفع.شاتجوز ولا اعيش حياة طبيعيه اروح لامي اقولها ايه بنتك بقت مدام علشان سي رحيم دخلت مزاجه ومسابنيش الا لما اخد اللي هو عايزه.
رحيم بهمس : ومش هاسيبك الا لما تشيلى فى بطنك عيل منى.
رحمه بتهكم : كمان يعني مش مكفيك اللي حصل عايزني اخلف منك كمان.
رحيم ببرود  : امممممم عاوز دسته عيال يكبروا يشلوا الشغل عنى امال اسيب الامبراطوريه دى لمين.
(رحمه حاولت تقوم من جنبه مش قادره جسمها تقيل فضلت تتحرك من علي السرير لغايه موقعت ع الارض ومسكت طرف الملايه وحكمته ع جسمها )
رحمه: ابعد عني
(وحاولت تقوم كذا مره مش عارفه فضلت مكانها تعيط وبس).
رحمه  بدموع : رجلي مش قادره اقف عليها مش قادره اتحرك.
رحمه : ابعد عني انت بتعمل ايه بقولك مش قادره اقف علي رجلي.
رحمه : رحيم ابعد عيب كده.
رحمه : رحيم ابعد مش قادره رجلي مش حاسه بايدك عليها … مبهزرش.
رحيم بعد عنها براحه وسألها بقلق : مالها رجلك يا رحمه .
رحمه بدموع : مش عارفه مش قادره اقف عليها.
رحيم : انا لما دلكتها ارتاحت
‏رحيم بقلق : مش علشان عاوزة تخضينى … تعملى المقلب السخيف دة.
‏رحمه : والله مش مقلب رجلي مش قادره.
رحيم بلع ريقه بتوتر : طيب بصى وانا بدلكها كدة حاسه بايه .
رحمه : مش حاسه بحاجه خالص.
رحيم : نهار   مش حاسه بايدى.
رحمه  : لا مش حاسه.
رحيم  اتوتر ومليون سناريوا جة فى دماغوا    : بصى هانقوم دلوقتى مع بعض احطك تحت ميه سخنه يمكن تكون متشنجه واعملك فيها تدليك ونشوف بقت تمام ولا ايه.
رحمه بقلق : طيب ماشي. .
رحمه بتعيط : مش حاسه بحاجه خالص.
رحيم ارتبك : طيب هاقوم البسك واجبلك دكتور اهدى بقا علشان خاطرى .
رحيم : محتاج دكتور مخ واعصاب فى ثانيه يكون واقف قدامى .
رحمه : رحيم هي رجلي مالها
رحيم قعد جنبها بعد مالبس هومه : مفيش كويسه..
رحمه : ولما هي كويسه أنا مش حاسه بيها ليه.
‏رحيم بتوتر : مش عارف مش عارف …ممكن تهدى.
‏رحمه استخبت ف ح.ضنه وهي خايفه وقلقانه : انت عملت ايه خلاني مش حاسه برجلي كده.
رحيم ضامها لح.ضنه : وحياتك عندى ما عملت حاجة فيكى غلط … انا اصلا مش فاهم مالك.
رحمه قعدت تعيط والدكتور وصل بعد وقت قليل
كشف عليا مسك كف رجلها بايديه وضغط عليه جامد ورحمه مش حاسه باي حاجه بص لرحيم : هي وقعت أو حصلها حاجة مفا.جاه ليها .
رحيم : لا … فرحنا كان امبارح
الدكتور حاول يشيل الغطا يكشيف على رجليها كلها رحيم منعه .
وصوت غليظ : بتهبب ايه؟!.
الدكتور : ايه يا ح.ض.رة هشوف شغلي المدام مش حاسه برجليها وده لقدر الله ممكن يكون شلل .
رحيم مسكه من ياقه قميصه : حسن ملفظك شلل ايه يا اللى مبتفهمش … انت كشفت على كف رجليها عاوز ايه من رجليها كلها.
الدكتور : يا استاذ لازم اكشف علي المريضه وأشوف مش حاسه برجلها كلها ولا بكف رجلها بس.
رحيم الغيرة اتملكته : لا.
الدكتور: يا ابني سيبني اشوف شغلي طيب خليني اشوفها من فوق العبايه يرضيك كده.
رحيم بغضب : لا برردوا لا خلاص شوف اديها علاج وخلاص .
(رحمه شدته ناحيتها.)
رحمه : رحيم أنا مش حاسه برجلي علشان خاطري شوف في اي مش قادرة افضل كده.
رحيم بعصبيه : مش هايشوف رجلك ولا يل.مسها على ج.ثتى
الدكتور بنفاذ صبر : طيب يا ابني شوف انت رجلها مش حاسه بيها ولا مش حاسه بالكف بس.
‏رحيم حط ايدة على رجليها براحه وبصلها : حاسه بحاجة .
‏رحمه بتهزر رأسها ب لا وبتتكلم بصوت ضعيف : لا مش حاسه
رحيم اتعصب: منا قايلك رجليها كلها مش حاسه بيها ولا هو اى فتى وخلاص .
دكتور  : فتى !!!!!!
(الدكتور اتجاهله وراح ناحيه رحمه يشوف ايديها فيها مش.كله ولا لاه)
الدكتور  : ايديك فيها حاجه يا بنتي ولا رجلك بس .
رحمه : رجلي بس اللي مش حاسه بيها .
الدكتور بص لرحيم باسف : للاسف المدام عندها حاله فقدان حركه … هى حاله تشبه ش.لل مؤقت .
رحيم اند.فع فجاه ناحيه الدكتور وزن.قه فى الحيطه : انت شكلك دكتور ملوخيه. … دى كانت حلوة امبارح ش.لل فج.اه كدة ….. ماتظبط اصل اطلع روحك.

الدكتور : الشلل بيجي في اي وقت يا استاذ المدام مفيهاش اي سبب عضوى سبب الشلل السبب نفسي والشلل المؤقت ده مع تحسين النفسيه والعلاج الطبيعي هيزول.
رحيم : انا هاموتك واخلص من امك … انا اتخن.قت لما شوفت شكل امك اصلا ….. يابن ال****
: الدكتور : ح.ض.رتك ده شغلي أنا مقعدتش اتعلم اكتر من 18 سنه علشان اجي اشخص غلط ..ياريت تشوف ايه اللي مضا.يق المدام.
الدكتور خلص نفسه من ايد رحيم وكمل كلامه : لازم تتابع مع دكتور علاج طبيعي ..بعد اذنك.
(الدكتور خرج ورحيم واقف بص على رحمه اللى دافنه نفسها فى مخدة وبتعيط).
رحمه : أنا اتشليت مش همشي ع رجلي تاني اه يا ماما مش همشي تاني.
رحيم راح ناحيتها بهدوء ورفعها وشها  : احم …. الدكتور قال مؤقت وهاتبقى تمام  انا هاجبلك اكبر دكاترة فى البلد ما تقلقيش
‏ رحمه : انت السبب يا رحيم ربنا يسامحك أنا مش مسمحاك.
‏رحيم : انا السبب !! مفيش حاجة كانت غصب وبعدين انا كنت بعاملك بحنيه … رحمه بلاش تقولى كلام تندمى عليه .. انا عذارك  ومقدر موقفك.
رحمه بصراخ : لا كله كان غصب قعدتنى هنا غصب واتجوزتنى بالغصب والا هتموت امي واخدت حقك بالغصب كله بالغصب عايز ايه تاني أنا اتشليت معتش عندى حاجه تاخدها.
رحيم  : مش هارد عليكى
رحمه : ممكن تسيبني في حالي بقا بعد اذنك ورجعني لامي.
رحيم : لا
(وقام يمشى لانه لو فضل هايزعلها منه وهو مش عاوز كدة بس وقفته بهمسها لاسمه)
رحمه  بهمس: رحيم.
رحيم من غير ما يلف : نعم
رحمه بقوة : طلقني.
( رحيم سمع كلمه طلقنى ركبه ميه عفريت وعفريت وغضب الدنيا احتله لدرجه انه كان ماسك اوكرة الباب اتخ.لعت فى ايدة من درجه الغضب للى وصلها خرج بسرعه ورزع االباب وارة وشويه ورحمه  سمعت صوت ز.عيق وض.رب نار جامد .
&&&&&&&&&&&&&&&
انتهى البارت التالت ،

البارت الرابع

يمكنك الآن الانتقال إلى الفصل التالي
(رحيم خرج من عند رحمه مخن.وق … هو كان عاوز يأدبها بس مش لدرجه الشلل هى ذ.نبها ايه انها غلطت فى الحوت اتخنق من نفسه جدا على انه السبب فى تعبها  وخصوصا لما بقت مراته … هى سا.ذجه مشيت ورا مديرها الغبى وعلى الخ.بيث ….على اللى لازم ير.بييه … نادى بأعلى صوته على حسن ).
رحيم بصوت جهورى : حسسسسسسن .
حسن جة جرى : ايوة يا كبير .
رحيم بغموض : فين الواد …اللى امر.تك تجيبه .
حسن : موجود ياكبير فى المخزن …بس ياعنى هاتشوفه انهاردة دة صباحيتك .
رحيم : انت هاتحكى معايا يا حيوا.ن انت … جبهولى هنا فى وسط الحارة دى وفى اقل من دقيقه .
( حسن راح جرى وجاب على الرواى  وجابوا مرب.وط فى وسط الحارة ..على كان باين عليه الخو.ف ..طول عمرة بيحلم يدخل الحارة ويعمل سبق صحفى مع الحوت رحيم الشامى بس اللى سمعه عنه خ.اف منه واخترع حكايه انه مصا.ب واقنع المدير  انه يبعت مكانه رحمه اهو ينتق.م منها وتجيب معلومات وتتكتب باسمه بردوا … رحيم اخيرا ظهر لعلى اللى استغرب شكله هو كان بيحسبه معلم وبجلابيه لقى شاب ت شعره متمرد على جبينه وله دقن واضحه ونظرات الخ.بث والك.رة بتطلع من عنيه …. على وقتها نفسه الارض تنشق وتبلعه ولا غضب الحوت يطوله .).
رحيم قرب من على ونزل على ركبته قدام  علي وهمس بصوت واطى : انت عارف انت جاى هنا ليه ؟.
(علي هز راسه بمعنى لا) .
رحيم : امم مش عارف تتكلم وتقول حاجة حاطين على بوقك لزقه .. معلش انا كمان مش هاشيلها … هاسيبها …. انا اصلا مش عاوز اسمع صوتك … كفايه اللى سمعته عنك …كفيل يخلينى اقطعك حتت يابن ال******.
(على قعد يتحرك بخوف ويصدر اصوات انه عاوز يتكلم ).
رحيم : لا مش هاخليك تتكلم ودلوقتى جه عق.ابك.
( رحيم رجع لوارة وطلع مسد.سه وصوبه ناحيته )
رحيم بشر : تختار ايه ياض انا اصوب عليك …. بس تحذير.. طل.قتى والقب.ر يا روح امك …. ولا حد من رجالتى يصوب عليك .. واهو تاخد حته ع.اهه بسيطه تفتكر الحوت بيها .
( الكل واقف بيتفرج فى صمت وخاي.فين يصدروا اى صوت … رحيم الشامى يو.لع فيهم ).
رحيم ز.عق بصوته كله : اختاااار ياله .
(على شاور بعد خوف على راجل من رجاله رحيم ….
و رحيم أمرة يصوبه وراجل رحيم صوب على رجل على وايدة ).
رحيم بغضب  : شلوة ارموا فى اى مقله زب.اله .
********************
رحمه سمعت ض.رب النار عي.طت وخا.فت ندهت لفوزيه : طنط فوزيه… طنط فوزيه.
فوزيه : نعم ياست البنات … بتنادى عليا ليه ؟.
رحمه  بخوف: هو في ايه ض.رب النار ده  ..رحيم فين؟.
فوزيه :  سى رحيم  هو اللى بيض.رب النار … بيقولوا بيتخا.نق مع واحد فى وسط الحارة
‏ رحمه خا.يفه وقعدت تعيط اكتر : هو في ايه انتوا كل حياتكوا ض.رب نار وخنا.ق.
فوزيه : اهدى … اصل سى رحيم موصينى عليكى … هو اظاهر سى رحيم عفا.ريته طالعه علشان كدة بيهبها على الكل
رحمه : طب..طيب بالله عليكي اطلعي شوفي فيه ايه انا خا.يفه اوي
فوزيه : مقدرش والنبى دة ينى لو كلمته وهو بالحاله دى.
رحمه شهقت اكتر وبدأت تتنفس بصعوبه : علشان خاطري اطلعي شوفي فيه ايه.
: فوزيه : بصى هاقوم اعملك كوبايه لمون بس اطلع برة لا وبعدين انتى مش سامعه ض.رب نا.ر شغال ممكن يكونوا بيض.ربوا بعض اخاد رصا.صه طايشه.
رحمه  بصر.اخ : اطلعي بره مش عايزه حاجه اطلعي. فوزيه : اهدى .. اهدى عاوزة ايه اعمهولك
‏:رحمه : اطلعي شوفي فيه ايه ..ومين بيض.رب نا.ر اطلعي بالله عليك.
( فوزيه حبت تريحها وطلعت برا مثلت انها بتشوف فى ايه ورجعت تانى) .
فوزيه : اهو ياست رحمه … سى رحيم بيتخا.نق فى عر.كه كبيرة اوى .
( رحمه حست بعز.جها مش قادرة تتحرك بتتحرك بايديها من علي السر.ير عايزه تنزل )
رحمه: ساعديني انزل من السر.ير ده.

فوزيه : تروحى فين بس قوليلى وانا اعملك اللى انتى عاوزاة
‏ رحمه : قوميني خليني اطلع بره اشوف في ايه  ورحيم بيتخا.نق مع مين هو كل مره كده خنا.ق خنا.ق مش خ.ايف علي روحه.
فوزيه : ياست رحمه انتى تعبانه … وبعدين سى رحيم يطلع روحى لو نزلتى من السر.ير …. استهدى بالله كدة … يارب عدى اليوم دة على خير.
رحمه : هتقوميني ولا لا ….خليني اقوم مش قادره انتي مش عايزه تقوميني وبتستغلي عجزي يعني.
فوزيه ض.ربت على صدرها : والله لا .. يقط.عنى .. طب اقولك انتى عاوزة تشوفى سى رحيم ليه ؟.
رحمه حطت وشها ف الارض : خا.يفه يا طنط هو مش بيخا.ف ع حياته ليه خا.يفه خديني بره.
فوزيه بابتسامه : خا.يفه على سى رحيم …. معلش هو دايما كدة واخد الدنيا بصد.رة .
واستكملت بغباء: امال تعملى ايه لو لقيته داخل عليكى بط.لقه فى كتفه ولا ر.جله … ويقولك ح.ض.رلى الحمام واطلبيلى الدكتور الغ.بى يجى .
رحمه شهقت : ط.لقه هو اض.رب بالر.صاص قبل كده
فوزيه : اه طبعا …عادى ياست رحمه بكرة تتعو.دى .
رحمه : اخلصي طلعيني بره اشوف فيه ايه حرام عليكي بقا.
فوزيه : مش هاقدر
‏رحمه : طب ناديه قوليله رحمه تعبانه وعاوزاك
فوزيه بشك : دة تمثي.ل ياعنى ولا فعلا عيا.نه.
‏رحمه : يا ستي اخلصي مش قادره بقا الله.
فوزيه : طيب .
( فوزيه خرجت برة تدور لقت حارس البيت واسمه محمد ).
فوزيه : واد يا محمد .
محمد : ايوا ياست فوزيه .
فوزيه: سى رحيم خلص العر.كه ولا لسه .
محمد : مش عارف .
فوزيه : طيب اجرى بسرعه … ناديله وشوشو قوله ست رحمه  تعبانه اوى وعاوزك .
محمد : طيب .
محمد راح جرى  ودخل وسط رجاله رحيم .
محمد بخو.ف : يا كبير .
رحيم لف وبصله : فى ايه يا محمد وانت ايه اللى  خلاك تسيب حراسه البيت .
محمد قرب منه بخو.ف : ست فوزيه بتقولك ان احم. .. رحمه ست رحمه هانم تعبانه وعاوزك .
( رحيم جرى باقصى سرعته على البيت وقابلته فوزيه زقها بعيد ودخل لرحمه ).
رحيم : مااااالك فيكى ايه ؟. ايه و.جعك ؟؟
رحمه بتكشيرة : انت كل يوم تتخان.ق كده حرام عليك هو في ايه ورجلي مش قادره اقعد كده متعودتش علي القعده دي.
‏رحيم بيحاول يفهم : رحمه مالك. …. قالولى انك تعبانه اوى.
رحمه : ضهري بيو.جعني من قعدتي دي وعايزه اقوم مش عارفه عايزه اتحرك.
‏ رحيم : تتحركى ازاى ؟. مش فاهم لسه هاكلم دكتور طبيعى يجلك ونبدء الجلسات… وضهرك تحبى اد.لكه.
رحمه : عايزه امشي ي رحيم مش عايزه افضل كده خليني امشي.
رحيم قرب منها بهدوء واتكلم : تمشى ازاى … انتى فاقدة الحر.كه بلاش علشان متتعبيش قلبك ولا قلبى معاكى.
رحمه : ساعدني خليني اتحرك علشان خاطري.
رحيم بصرامه : لا.
رحمه : بالله عليك أنا هموت كدة
رحيم اخدها فى ح.ضنه : بعد الش.رعليكى من المو.ت … ريحى نفسك شويه ونامى.
رحمه بعصبيه : يووووه مش لو  هتساعدني هحاول أنا.
رحمه : أبعد بقا حرام عليك هو انت معندكش غير كده أنا معتش عندي حاجه تاخدها اهو قاعده ولا بتحرك ولا بعمل حاجه ….هتساعدنى ولا لا
(رحيم قام بعصبيه وفضل يتحرك فى الاوضه بسرعه وفج.اه بدء يكس.ر فى الاوضه واى حاجة تقابله كان يض.ربها بايدة …لدرجه ان ايدة نز.فت وهو ييكمل تكس.يرة).
رحمه خا.فت : رحيم خلا..ص أنا اسفه مقصدش علشان خاطري خلاص تعالي هنا.
(رحيم بيكمل مسابش مكان ولا مرايه ولا كس.رها بقا شخص غريب سمعها بتنادى عليه لف بصلها بش.ر )
رحيم بش.ر : عاوزة ايه؟
رحمه عي.طت وبتتكلم بخو.ف : أنا اسفه مقصدش اضاي.قك تعالي هنا مش قادره اقوم اجيلك.
رحيم بصوت فحيح : لا .. ابعدى عنى احسنلك .. انا ممكن فى اللحظه دى اك .
رحمه ببرائه : لا أنا مش ههون عليك تني اقولك تعالي هنا جنبي واني لو حبيت.
(رحيم فضلها يبصلها شويه هو مش عاوز يضعف فكر  وبعدين قرر انه يخرج ).
رحيم : انا ماشى.
(رحمه بد.موع فضلت تتحرك من علي السرير علشان تنزل ع الارض وتروحله وصلت لاول السرير بالعافيه ومبقتش قادرة تتحرك اكتر من كده).
رحمه بضعف : متمشيش.

( رحيم شاف حالتها دى صعبت عليه شالها وقعدها حلو فى السر.ير وقعد هو بعيد عنها ..).
رحيم : عاوزة ايه ؟.
رحمه : أنا اسفه متزعلش …متمشيش وتسيبني أنا خا.يفه.
رحيم : من ايه ؟ .. خا.يفه من ايه ؟؟.
رحمه : خ.ايفه من انك كل مبتخرج اسمع ض.رب نا.ر وناس بتت وشاورت ع ايديه وخا.يفه من الد.م ده هات القطن والشاش وتعالي خليني اساعدك.
‏ رحيم : متخا.فيش اوى كدة عليا .. انتى اصلا مش ط.ايقنى …انتى لسه من دقايق رفض.انى وزقانى بعيد وانا عمر ما فيه حد ر.فضنى.
‏ رحمه : رحيم علشان خاطري هات قطن وشاش وتعالي اساعدك وبعدها اعمل اللي انت عايزه.
رحيم : لا هاقوم اخلى فوزيه تساعدنى … عن اذنك.
رحمه : رحيم علشان خاطري هما اليومين اللي فاتوا دول معملوش ليه خاطر عندك.
رحيم بعتاب : عملوا وانتى بز.قك ورفضك ليا مسحوا باستيكه يارحمه.
رحمه : أنا اسفه متزعلش تعالي خليني اساعدك بقا وحياتي.
رحيم مكمل فى معاتبتها وناسى ايدى : اكتر حاجة بتك.سر الراجل انه يحس انه مر.فوض من مراته
‏ ‏ رحمه بك.سوف : أنا مش رفضاك يا رحيم أنا…. أنا بس مكنتش عارفه اتنف.س.
رحيم بتحدى : ياعنى لو قربت منك دلوقتى هاتختر.عى سبب ايه المرادى ؟!.
رحمه : مش هختر.ع اسباب. .
رحمه بهمس : رحيم.
رحمه حطت ايديها عليه وضمته ليها : رحيم رد عليا.
رحيم تقريبا مكنش فى و.عيه بعد ضمتها له : اممم
رحمه   : ايديك بتنز.ف وحياتي خليني أطهرلك الجر.ح.
رحيم : مش وقته.
رحمه : رحيم وحياتي.
رحيم بعد عنها شويه وكشر وكان شعرة متنعكش
رحيم بضي.ق : لازم.
رحمه حطت ايديها علي شعره بحنيه : لازم ايديك بتنز.ف من بدري.
رحيم : طيب هاقوم .
( رحيم قام وجاب شاس وقطن وحطهم فى ايدها وادها ايديه وسكت ).
(رحمه مسكت ايديه بحنيه وبدأت تنض.فها من الد.م وبعدها ربطتها كويس صعب عليها حر.جه جدا   م واتكلمت بدموع).
رحمه  : متزعلش أنا اسفه.
رحيم مسح د.موعها : بتعي.طى ليه ؟… متعي.طيش .
رحمه : أنا السبب انت جر.حت نفسك بسببي.
رحيم : لا انا فى وقت عصبيتى كدة وببقا أمر من كدة …. متع.يطيش بقا … انتى كلتى ولا لاه.
رحمه : اممم لا
رحيم : طيب اطلبلك اكل من ماك ولا عاوزة حد تانى .
رحمه بصتله : هتاكل معايا ولا لاه
رحيم : هاكل معاكى ..علشان تنامى شويه .. وبليل يجى دكتور علاج طييعى يبدء شغله علشان تخفى بسرعه وتقومى تمشى …. وترجعى لحياتك وترتاحى منى .
رحمه : احم انت عايز تسيبني
رحيم بوج.ع : غصب عنى … بس اعمل ايه .. من حقك ترجعى لحياتك .. انا خلاص انتق.متلك وظب.طلك كل حاجة.
‏رحمه عي.طت واتعد.لت : تمام….ممكن تخليني انام.
‏رحيم بحنيه : مش هتاكلى .. انا بقالى يومين مأكلتش تقريبا وقولت هاكل معاكى.
‏ رحمه : حاض.ر هات اللي تحبه.
رحيم : لا أكلينى على زوقك.
رحمه : هات نفس اكل امبارح بيج ماك وبطاطس وكولا.
رحيم : حاض.ر .
(وطلع فونه وطلب الاوردر وبصلها وسكت)
رحمه : بتبصلي كده ليه.
رحيم حرك صوابعه على وشها : عادى بحفر ملامحك فى دماغى.
‏ رحمه : رحيم هو مفيش امل انك تبطل الشغل ده
رحيم ابتسم بضعف : اه هابطله لما اموت.
رحمه : بعد الش.ر عليك ….رحيميم بطله ومتسبنيش وتعالي نعيش سوا ابدأ من جديد.
رحيم : مينفعش.
رحمه : ليه ….ليه متمسك بشغلك ده اوي كده.
رحيم : مفروض عليا من ز.مان. …. قولتلك انا لوسبته هاموت من الحكو.مه او ها.موت من الكبا.ر … كدة هاموت وكدة هاموت يبقا سيبنى عايش كدة يا رحمه ولا مستكترة عليا العي.شه كمان.
(رحمه عيطت وسكتت قربت ناحيته وحطت راسها ع رجليه ومسكت فيه جامد وفضلت تعيط بشهقات مكتومه)
رحمه : بعد الش.ر عليك.
رحيم شدها عليه وح.ضنها واتكلم بصوت مبحو.ح : رحمه انا عاوزك … سيبنى اشبع منك قبل الاكل .
رحيم : ياقلب وعقل رحيم .
رحمه بهمس : رحيم.
رحيم بنفس همسها: ن .. نعم.

رحمه : متسبنيش.
رحيم : حاض.ر
( رحمه قربته منها وهي حاسه بحاجات كتير محستهاش قبل كده بس رحيم عقله مش معاها ضاممها بس شارد في حاجه)
رحمه : بتفكر في ايه.
رحيم بعد وبلع ريقه وبا.س جبينها : مفيش … هاقوم…. اشوف الاكل جه ولا الكلا.ب اللى برا استولوا عليه.
رحمه ضمته : لا متقومش وتسيبني
رحيم : انا هاروح فين يا رحمه دة انا هاطلع على الباب … انا جعا.ن وربنا.
‏رحمه : طيب قوم.
‏( رحيم قام ودخل مكتبه وفضل يفكر كتير لقى انه افضل حل انه يعا.لجها ويط.لقها بس خلال اليومين دول من ح.قه يش.بع منها … تليفونه رن .)
رحيم : الو .
مجهول : عامل ايه ؟.
رحيم : تمام .
مجهول : غلطت انت فى اللى عملته مع الواد الصحفى دة .
رحيم بض.يق: عادى كان لازم يتر.بى واتر.بى .
مجهول: عموما …. احنا نقدر نخرسه … بس الحكايه طولت وو.بخت واحنا بدأنا نضا.يق .
رحيم : ولا تبو.يخ ولا حاجة … هاتنتهى فى ميعادها ويرجع كل شىء لاصله .
مجهول : اتمنى .
(رحيم قفل ونفخ بعصبيه وخد الاكل وحاول يتحكم فى نفسه ودخل لرحمه ).
رحيم : رحوم يالا علشان ناكل .
رحمه: اكلني
رحيم بضحك : وانا مين يأكلنى … انا جعا.ن.
رحمه : انت تاكلني وانا اكلك.
:رحيم :   تشربينى واشربك …هههههه يخر.بيت دماغك يا رحمه .
( رحيم جاب الاكل واكلها فعلا   ).
رحمه : رحيم البطاطس بتاعتي خلصت هات بتاعتك .
رحيم : رحمه حبيبتى خدى اكلى … انتى تقريبا داخله فى اكلى.
رحمه كشرت : انت بتبصلي ف الاكل يا رحيم طب قوم بقا من هنا متكلمنيش.
رحيم : عظيم بيمين ابدا لتاكلى يا وليه … افتحى بوقك بيقولوا لو اطعمت مش عارف ايه ادخل الج.نه.
رحمه :  لا أنا شبعت الحمدلله كمل اكلك انت يالا
رحيم : وانا كمان شبعت… ممكن بقا الكونتيسه رحمه تنام شويه .
رحمه : احكيلي حدوته.
رحيم قرب منها واخدها فى ح.ضنه ولعب فى شعرها ولقى دة انسب وقت يطلع فيه مشاعرة  : كام يا مكان فى سالف العصر كان فيه زمان بنت قمر اسمها رحمه كانت جميله جدا  كانت عايشه مبسو.طه .. جه جارها الشر.ير وقالها روحى اشتريلى مان.جه من ارض المو.ت .. رحمه علشان طيبه وافقت وراحت واهو اسمها بتساعد انسان … رحمه دخلت ارض الموت واول ما دخلت قابلت مالكها وهو الو.حش الكبير اثر.ته بر.قتها وجمالها اثرته واثرت جوارحه مبقاش قادر يسيطر على مشاعره معاها ..بدء يحبها ويعش.قها …. بس فكر شويه لو عرفوا الو.حوش الصغيرة هايوها ويخلصوا منها وهى متستاهلش كدة … هى جميله تستاهل تعيش وتحب وتتحب … ف يوم جة وقرر يبعدها عنه وبعدها فعلا وعاش الو.حش حزين وتعيس وعاشت رحمه حياتها واتبس.طت واتجو.زت وخلفت ونسيته الوا.طيه .
رحمه : لا رحمه مش واطيه مش هتتجوز حد غير الو.حش.
رحيم بضحك : هانشوووف هابقا افكرك واقولك رحمه وا.طيه اوى ههههههه.
رحمه بتكشيرة : رحمه مش واطيه متغطلش.
رحيم رفع حاجبه : هو ح.ض.رتك رحمه ؟!… انا بتكلم عن رحمه اللى فى الحدوته .
‏ رحمه : مهي اسمها ع اسمي الله.
رحيم شد مناخيرها : تقومى تدافعى عنها لمجرد اسمها على اسمك … اما انتى غريبه اول يا رحمه.
رحمه : غريبه ليه بقا.
رحيم : انا عارف … انتى بتركزى فى كلامى ليه انا بهلس بقول اى حاجة .. غمضى عيونك ونامى.
رحمه : مش مغمضه ها بقا أهو وفتحت عيونها ع آخرها
رحمه   : نامى يا قلب رحيم .. انا ها.موت وانام.
رحمه : ايه يا رحيم انت بتنا.م كتير اوي الله بص خلاص هنام بس بشرط.
رحيم : ولا كتير ولا حاجة كنت نايم وعر.يس صحيت على صووت صويتك واليوم انهاردة كان مت.عب ..  بس ما علينا قولى الشرط.
رحمه : اكلم ماما اطمن عليها.
رحيم بغموض : بكرة هاخليكى تكلميها وتشوفيها … ومتسأليش ازاى معاكى الحوت …. المهم ننام بقا
رحمه بخوف : هترجعني ليها وتسيبني.
رحيم : لا …. نامى يالا .. غمضك عيونك الحلوة دى.
رحمه : حاض.ر .
(غمضت عيونها وراحت ف النوم وهي ماسكه ايد رحيم كأنها ماسكه ايد ابوها اللي هيسيبها ويمشي)
( رحيم مكنش عاوز ينام بس كان عاوز ينيمها باى طريقه علشان يفكر صح وتليفون رن وبص فيه واض.ايق … حاول يسيبها براحه لغايه ما قدر يفك ايدها بعيد عن ايدة .. وطلع برة الاوضه واتصل على المجهول .)
رحيم بقلق : الو .

مجهول : رحيم كل مواعيد الخطه اتغيرت … بكرة التنف.يذ.
رحيم بذ.هول  : ايه بكرة .
مجهول : جرى ايه يا حووووت ما تتظبط معايا كدة .
رحيم : طيب حاض.ر …كل اللى انت عاوزو هايتنفذ بالحرف الواحد .
مجهول : ياريت ..سلام .
(رحيم قعد يفكر ومسك ورقه وقلم ويحاسبها صح لقى الباب بيخبط) .
رحيم : مين ؟.
فوزيه : انا يا سى رحيم .. الدكتور برة .
رحيم بهمس : دكتور برة … ليه هى الساعه كام
(بص فى تليفونه لقاها ٩ استغرب ان كل الوقت دة عدى عليه من غير ما يحس ….قام وخرج واستقبل الدكتور وقاله يستنى ثوانى ودخل لرحمه )
رحيم بحنيه : رحمه …. رحوم … قومى يا رحمه … الدكتور برة.

رحمه : اممممم عايزه اي ي ماما سبيني انام شويه.
رحيم  : دة انا رحيم … قومى الدكتور مستنيكى .
رحمه بنوم : رحيم انت مش قولتلي تاني بتزعلني وتصحيني ليه بص خمس دقايق كمان وحياتي.
رحيم : حياتك عندى غاليه … وماله نامى خمس دقايق خلى الدكتور يفرقع .
رحمه شدته لح.ضنها بنوم : نام نام سيبك منه.
رحيم بضحك : اتعلمتى منى قله الذ.وق …شويه شوويه هاعلمك البل.طجه.
رحمه فاقت وبصتله : بلط.جه لا ي عم مش عايزه اديني قومت اهو.
( رحيم ساعدها  تقوم  .)
رحيم : عليا نعمه لسه .
رحمه بابتسامه : بجد يا رحيم .
رحيم : انا لو عليا هالبسك العبايه بس علاج طبيعى لازم تاخدى راحتك.
رحمه : طيب نادي للدكتور يالا.
رحيم نادى الدكتور والدكتور  اول ما دخل
الدكتور : اخبارك ايه يا انسه .
رحيم بعصبيه : ابتدبنا غلط… الانسه تبقى مدام … حرم رحيم الشامى .
الدكتور إحر.اج : اممم معلش.. مش باين عليها مدام .
رحيم : ماتلم نفسك وتشتغل .
الدكتور قرب من رحمه ولسه بييدأ شغله ويعملها تمارين
رحيم شدة بعيد عنها .
رحيم : ايدك تلمسها اقطعهالك … قولى التمرين يتعمل ازاى وانا اعمله.
الدكتور : حرك رجليها لفوق عشر مرات وبعدين وقفها حاول تخليها تمشي
(رحيم بدء يعمل كدة براحه عليها وكل شويه يسألها فى حاجة و.جعاكى والدكتور نفخ بضي.ق)
الدكتور : يا استاذ رحيم مينفع.شكده انت بتهزر مش بتعال.جها.
( رحيم بدء يتكلم مع نفسه تانى وانفعا.لاته بدأت تظهر على وشه ).
رحمه همست لرحيم : رحيم بالله عليك اهدي لو مش عايز الدكتور خليه يمشي بس بلاش عصبيه.
رحيم فتح عيونه مرة واحدة وقرب منها وقصاد الدكتور  : مالكيش دعوة بحاجة ركزى بس فى التمرين .. وانا عاوزك تمشى بسرعه.
ولف للدكتور : ابقى وضح طريقه شرحك لتمرين براحه ولا اشد عليها.
الدكتور : شد عليها واتفضل حاول تخليها تمشي
( رحيم نفذ كلام الدكتور وقومها وحاول يخليها تمشى وهى تعيط مش عارفه يقعدها شويه على . لغايه ما الدكتور ..انهى جلسه ).
الدكتور : كدة كفايه .. بكرو نبتدى بس لو كملنا على الطريقه ….لو محتاجة عشر جلسات هتاخدها فى عشرين .
رحيم باستف.زاز : مالكش فيه .. هنستاك ف نفس المعاد … خد الباب وراك .
الدكتور خرج بغي.ظ ورحمه ماسكه ف هدوم رحيم بتعب وعي.اط : الجلسه دي صعبه اوي.
رحيم : ولا صعبه ولا حاجة هو انا مش خففت عليكى
رحمه بتعب : اه ….رحيم هو أنا مش همشي تاني
‏رحيم  بضحك: هاتمشى وهاتنططى وهاتتجوزى حد غيرى علشان رحمممممه واطيه هههه‍هههههههههه.
رحمه : رحمه مش واطيه ومش هتتجوز حد غير رحيم.
رحيم  : حبيب رحيم وربنا … مفيش حد دخل القلب الا انت يا ابيض انت يا حلو.
رحمه ضحكت عليه وع كلامه : انت طيب اوي ي رحيم مش وش الحياه اللي انت فيها دي.
رحيم بتمثيل : انا مش وش بهدله خدونى لح.م ورمو.نى عض.م.

‏( رحمه ضحكت عليه بصوتها كله وبصتله بابتسامه وسكتت)
رحيم : ثوانى بس .
( رحيم قام وجابلها كوبايه عصير فرواله وخلاها تشربه وثوانى ورحمه كانت فى سابع نومه ).
رحيم : اسف يا قلبى على اللى عملته بس غصب عنى ….
رحيم قام من مكانه وطلع برا لحسن اللى واقف مستنيه .
رحيم : جهزت كل حاجة وظبطت الامور .
حسن : اه يا كبير عذمت كل التجار واحد واحد ومسببتش حد هما ودراعهم اليمين .. وكلهم رحبوا يتعزموا على العشا عند الحوت .
رحيم : من هنا ليوم العشا … اسمع كلامى فى كل حرف ماشى ولا لاه والغلطه قصدها موت حد من اهلك .
حسن : لا خدامك  يا حوت.
رحيم : روح انت كمل اللى قولت عليه .
رحيم دخل مكتبه ومسك ورقه وقلم وفضل يكتب ومحسش بالصبح اللى طلع عليه .
*****
الصبح
رحمه صحيت بدأت تفتح عيونها وتركز مش هى الاوضه  .. مش اوضه رحيم .. ركزت لثوانى اكتشفت انها اوضتها …تاهت حست انها فى حلم … معقول رحيم كان حلم وصحيت خلاص … حاولت تتحرك مش قدرت …نادت بصوتها على امها
رحمه بص.راخ : ماما.
سوسن جت جرى : اسمالله عليكى يا بنتى … بلاش تتحركى الحركه غلط عليكى.
رحمه : ماما في اي ايه اللي حصل أنا جيت هنا ازاي.
سوسن ؛: زمايلك جابوكى وقالوا انط عملتى حاد.ثه وعندك فقدان حركه مؤقت … اتحسدتى والله يا رحمه
رحمه : زمايلي  .
(رحمه عيطت   وامها اخدتها ف ح.ضنها الباب خبط رحمه قلبها د.ق حست أنه ممكن يكون رحيم ويقولها ده مقلب)
رحمه بتسره : ماما شوفي مين ع الباب.
سوسن قامت وبعد شويه جت .: رحمه دة واحد باعت بوكيه ورد وجواب … اتفضلى اهم …اوعى يكون معجب رحمه ابتسمت بو.جع : لا ي ماما اكيد مش مع.جب بعد اذنك هاتيلي اشرب .
(امها انسحب رحمه فتحت الجواب بصت فيه لدقايق  من الى مكتوب وبعد كدة بدأت الد.مو تاخد مجرا.ها على وشها ).
&&&&&&&&&&&&&&&&&&
انتهى البارت الرابع
قراءة ممتعه

الفصل الخامس والاخير

(رحمه ماسكه الجواب و بتقرى فيه و بتحاول تكتم شهاقتها ومش عارفه تتحكم فى نفسها)
رحيم : رحمه حبيبتى أول مرة شوفتك فيها خط.فتى قلبى وعقلى ووقتها كنت مستغرب اوى .. بقا الحوت اللى بير.تمى تحت رجله الس.تات يحب ومن اول نظرة ….منكرش ان كنت عاوز ار.بيكى بس بعد كدة الاحساس اخ.تفى وبقى مكانه الحب ….حبيتك اوى  … حبيبت كل حاجة فيكى شعرك عيونك احساسك رقتك سا.ذجتك طيبتك …حبيت كل تفصيله فيكى …اتمنيت كتير اوى مكنتيش تيجى ولا تشوفينى ولا اشوفك ….بس القدر رماكى فى طريقى …أول مرة اعا.تب نفسى يارحمه على الاذ.ى اللى سببته ليكى …أول مرة رحيم يأ.نب نفسه على حاجة ….انا مش عارف اعتذ.ر يمكن متعودتش اعتذ.ر …بس اتقه.رت لما فقد.تى الحركه وكمان بسببى …انا عاوز اقولك واتمنى انك تصدقينى …انا بحبك اوى انا لو كنت خليتك جنبى عمرك ما كنتى هاتتحسنى بالعكس حالتك هاتس.وء اكتر …فكرة بعدك عنى احسن … انا مستحملش انك تتأ.ذى تانى بسببى يا روح رحيم. ..قربك من أمك احسنلك …يمكن اشت.ايقنا لبعض يساعدك وتقومى بالسلامه …اوعدك ياقلبى ان احاول انضف …هاحاول علشانك انتى وبس …وانتى كمان تو.عدينى انك تقومى بسرعه …انا هابعتلك دكتورة تعالجك اسمعى كلامها وبلاش د.لع عاوزك تقومى بسرعه …اوعد.ينى ياقلب رحيم …..اوعد.ينى انك تر.جعيلى بالسلامه )

رحمه ابتسمت بين د.موعها وح.ضنت الجواب : حاض.ر ي رحيم اوعدك هخف بسرعه ومسكت الجواب فضلت تبو.س فيه
بالليل مامتها دخلت عليها وقالتلها أن الدكتورة جت : رحمه في دكتوره بره بتقول انها جايه لعلاجك انا لسه مكلمتش الدكتور يجي يشوفك مين كلمها
رحمه : أنا ي ماما دخليها
سوسن : حاض.ر ي حبيبتي
الدكتورة دخلت لرحمه
وبدأت معاها اول جلسه رحمه حاولت بكل قوتها واستحملت صعوبه التمارين علشان خاطري رحيمها  جوزها وحبيبها *
الدكتورة : خلاص كفايه كده انهاردة
رحمه بتعب : ليه خلينا نكمل
الدكتورة : كده مجهود عليكي بكره نكمل
رحمه فضلت ع الحال اسبوع بتحاول تقف ع رجليا وتعمل التمرين مهما كان صعوبته
واتحسنت كتير
ومبسوطه من نفسها علشان خاطر رحيم

رحيم الاسبوع كان بيمر عليه ببطىء كام بيمو.ت فى ثانيه الف مرة …هو عارف انه خلاص مش هايشوفها تانى … قل.به و.جعه.. من اللحظه الاولى حس انها بتح.به بس فكر انه يكس.رها يأد.بها لانها دخلت عالمه بدون اذن ….بس الحقيقه ان الحوت هو اللى اتعلم الاد.ب وق.لبه اتكس.ر فى بعدها عنه ….فاق على خبط الباب .
رحيم بصوت رخيم : ايوا يا فوزيه .
حسن : انا مش فوزيه …انا حسن يا كبير .
رحيم بجديه : فى ايه ..مش قولتلك هاغير هدومى واطلع .
حسن : عدى ساعه يا كبير ..والتجار كلهم برة ووصلوا وكل واحد قعد فى مكانه .. والعشا بينزل دلوقتى .
رحيم : ثوانى وهاتلاقينى عندك .
( رحيم خلص لبسه وطله بهيئته اللى تخض اى حد واول ما دخل الاستراحه … الكل قام وقف احتراما له .. رغم انه صغير فى الثلاثنيات الا ان الكبير قبل الصغير بيحترموة …..شاورلهم يقعدوا وهو واقف ).
رحيم : طيب كلكوا مستغربين سر العزومه دى …. انا اقولكوا .. السوق مش عاجبنى … الحال واقف …. ودة بسبب انكوا مش فاضين الا خنا.قات ما بينكوا….وتنافسوا بعض ….ازاى ابقا الكبير ومش اقضى على خلا.فاتكوا دى …. احنا اكبر تجار مخد.رات واعض.اء فى البلد عيب اوى لما نقف لبعض بالمرصاد …انهاردة اعتبروها هديه منى ليكوا ….هايبقا احلى يوم فى حياتكوا وهاتفتكروا طول عمركوا .
( رحيم شاورلهم ياكلوا سمعو صوت سرينه البو.ليس ).
حسن بهلع : الحق يا كبير فى حد بلغ عننا ..الب.وليس محاوط المكان …رحنا فى داهيه .
( رحيم قام وقف بغ.ضب …والاستراحه بقت فى حاله هر.ج ومرج ..وكلهم سكتوا فجا.ه على صوت ض.رب نار داخل الاستراحه ).
رحيم بصوت جهورى: مين فيكوا يا ولاد ال ***** .. بلغ عنى …دة انا هاطلع عينكوا .
( الكل اتكلم فى صوت واحد وكل واحد بيحاول ينفى الته.مه من عليه …وبعدها سمعوا صوت مكبر االصوت الخاص باليو.ليس …وهو بيأمرهم يسلموا نفسهم المكان كله محاصر ..وبقوا فعلا محاصرين من كل اتجاه ).
رحيم بغضب : كل واحد فيكوا ياخد مكا.نه ويض.رب نا.ر… انا عاوزها  انهاردة .. لازم الحكومه تتعلم الاد.ب وميجوش جنبنا تانى .
( كل واحد خد مكانه وبدأت # والدا.خليه استطاعت السيطرة على الموقف ودخلوا الاستراحه وسيطروا على الوضع وانقب.ض على كل موجدين .. واولهم رحيم الشامى … اتق.بض على الحوت

رحمه قاعده مع امها بيتفرجوا علي التليفزيون
او بمعني اصح امها اللي بتتفرج هي سرحانه في دنيا تانيه دنيا رحيم
مفاقتش غير ع خبر في التليفون
القب.ض علي اكبر تاجر مخد.رات رحيم الشامي الملقب بالحوت هو واكبر تجا.ر المخد.رات والاعض.اء
رحمه فتحت عيونها  قامت وقفت دقيقه ووقعت ع الارض
سوسن بخ.ضه : ي ح.بيبتي ي بنتي
فوقي ي رحمه فوقي ي قلب ماما
رحمه فاقت وفضلت تعي.ط ف ح.ضن امها وامها مش فاهمه حاجه
فات اسبوع ع نفس الحال وامها مش فاهمه هي فيها اي
لحد ملقيتها خارجه من اوضتها: علي فين ي رحمه
رحمه : خارجه ي ماما اتمشي شويه
سوسن : مالك بس ي حبيبتي انتي اتحسدتي ولا ايه
رحمه : مليش ي ح.بيبتي أنا هنزل مش هتاخر
سوسن بتنهيدة : انزلي ي قلب امك ربنا يطيب قلبك ي رحمه
رحمه نزلت علشان تروح لرحيم مش قادره مترو.حش تشوفه قلبها مو.جوع عليه
وصلت لحد القسم دخلت وهي بتترع.شقابلت ظا.بط النبطشيه : لو سمحت
الظابط : أيوة خير
رحمه : عايزه اقابل المته.م رحيم الشامي
الظابط : انتي مين
رحمه : أنا الصحفيه رحمه عبدالله

الظابط : طيب اتفضلي ثواني
رحمه قعدت وحطت ايديها علي رأسها بو.جع انتظرت رحيم
دخلها عس.كري وقالها أن رحيم رافض يقابلها
رحمه بع.صبية: يعني اي رافض يقابلني بقولك قوله رحمه
العكس.ري : ي ست قولتلك رافض يقابلك
رحمه ز.عقت وصوتها ود.موعها ع خدها من رفض رحيم ليها
صعبت علي العس.كري ودخل لرحيم تاني : قوم ي مته.م قابل الست اللي عايزاك
رحيم بغ.ضب : بقولك مش مقابل حد وروح قولها ورقه طلاقها هاتجيلها فى اقرب وقت .
العس.كرى خرج ورحيم اتنهد بحزن وفى سرة : ليه يارحمه عاوزة تكس.رينى مش هاقدر تشو.فينى بالحاله دى .. ولا هاقدر اكمل لما اشوفك تانى … ابعدى عنى كفايه عليا و.جعى

العكس.ري طلع لرحمه وبلغها رفض رحيم يقابلها
رحمه طلعت تجري ع الظا.بط وهي بتشهق : لو سمحت ي ح.ض.ره الظابط بالله عليك هات رحيم اشوفه هو رافض هاته انت هتعرف تجيبه
الظابط : انتي عايزه تشوفيه ليه
رحمه : ليه امانه مهمه عنده ربنا يخليك هاته اشوفه
الظابط : حاض.ر استنيني
الظابط دخل لرحيم : قوم معايا يلا
رحيم اتنهد بغض.ب من اصرار رحمه هو مكنش يتمنى يسمعها كلام زى الس.م بس هى مصرة تبقا تشر.ب قام مع الظابط وظابط شاورله يدخل الاوضه .
الظابط للعس.كرى : الانسه الللى جوا هاتشوفوة اخرهم ربع ساعه وبعد كدة ترجعه حجز
العكس.ري : حاض.ر ي فندم
العكس.ري اخده الاوضه وسابه وخرج
رحمه بصتله بعتاب : رحيم
كده رافض تشوفني
رحيم ببرود : عاوزة ايه يا رحمه .
( هو من جواه فر.حان انه شافها… وبقت حلوة رجعت تمشى )
رحمة : عايزه اشوفك ي رحيم عايزه اشوف جو.زي
رحيم  رفع حاجبه : جو.زك !!! من امتى … مانتى كنتى بتك.رهين ومش طا.يقنى .. دلوقتى بقيت جو.زك .
رحمه : رحيم انت بتكلمني كده ليه؟
رحيم : بكلمك ازاى ياعنى … انا زى ما انا ايه اللى اتغير
رحمه : رحيم
أنا رحمه ح.بيبتك مش انت قولتلي كده في الجواب
رحيم: كد.ب كله كد.ب …. انا بس
كنت عاوز اساعدك تقومى …علشان متفضليش عا.جزة عمرك
رحمه بصتله بذ.هول : كد.ب
بتكدب عليا !
طب ليه ي رحيم ؟؟
وانت عارف اني ح.بيتك
رحيم اتوتر من    وسكت وبص الناحيه التانيه
رحمه صر.خت : رد عليا انت ساكت ليه
رحيم قام راح ناحيه الباب علشان يخرج يه.رب منها
رحمه جريت عليه ومسكته من ايديه بعصبيه : مش هتخرج من هنا قبل متفهمني ليه
ليه وانت عارف اني بح.بك
رحيم بتعب : عاوزة ايه منى يا رحمه سيبنى فى حالى
رحمه : حالي هو حالك ي رحيم
انا بح.بك
رحيم بصلها بابتسامه وعيونه فيها د.موعه : بتكررى نفس كلمتى … بتفكرينى يا رحمه
رحمه : والله بحبك يا رحيم
ومش بفكرك ولا حاجه

رحيم بص فى الارض : طيب يا رحمه سبينى ارجع الزن.زانه
رحمه : بصلي ي رحيم
خلاص كده هتسيبني
رحيم بصلها ولسه بيحاول يكتم الد.موع فى عينه : اه لازم هاسيبك … خلاص انتهت القصه
رحمه : مش بمزا.جك ي رحيم مش هتسيبني
رحيم: هابعتلك ورقه طلاقك .. سلام يا رحمه
رحمه : طلاقي
هتط.لقني ي رحيم لا أنا مش موافقه مش كل حاجه بمزا.جك انت فاهم
رحيم فى اللحظه دى انفج.ر فيها : انتى عاوززة منى ايه ….جيتى ودخلتى حياتى ليييه … ق.لبى كان ميت .. صحتيه ليه……ليه .. ليه … ابع.دى عنى ……. فوقى السك.ينه سار.قكى….. انا رحيم تا.جر المخدر.ات …انا مثال س.ىء .. فوقى اصحى …. انا رحيم الى كنت جايه تعمليه عليه سبق صحفى …علشان   ه…. فوقى بقا … انتى بتخ.نقينى … مش كفايه حبل المش.نقه يبقا انتى وحبل المش.نقه ….. الرحممممه يا رررررحممممممه …. الرررحمه وسيبنى..
رحمه خرجت من عند رحيم لبيتها وهي  بتع.يط
فات كذا شهر رحمه رجعت لشغلها
وفي يوم راجعه من الشغل وماشيه في الشارع تعي.ط
بسبب علي الرواي
فلاش بااك
علي : ي رحمه
رحمه : عايز اي ي علي
علي : احب ابلغك أن الننوس رحيم هياخد اعد.ام يعيني وهيبقي بح
روحي زوريه ده انتوا بينكوا عشره وعيش وملح برضوا
رحمه الد.موع اتج.معت في عيونها
علي : لا لا متعيطيش
بتع.يطي ع تا.جر مخدر.ات
مكنتش اعرف انك لحقتي تحبيه اه هياخد اعد.ام يستاهل والله فرحان
فيه
رحمه سابته ومشيت وهي حاسه بق.هر فظ.يع
بااك
رحمه : شغلك هيمو.تك ي رحيم شغلك اخدك مني ويكون السبب ف مو.تك
رحمه  وصلت عمارتها بصعوبه
جت تركب الاساسنير لقت شخص غريب واقف ومو.طى راسه ولابس كاب على راسه رحمه عطته ضهرها وفضلت تع.يط وفج.اه شمت ريحته ماليه المكان كله اه الريحه دى هى عارفها كويس الريحه دى شمتها قبل كدة لما كان مغمى عليها لفت بسرعه بصتله وقربت منه ورفعت الكاب واتفا.جئت برحيم حبيبها واقف بيبصلها وبيبتسم.
رحمه   : ر.رحيم رحيم انت خرجت ازاي
رحيم بخ.بث : هر.بت
رحمه : يالهوي هر.بت ازاي
ليه ي رحيم كده العقوبه هتبقي أز.يد حرام عليك نفسك
رحيم بخ.بث : نفسى اشوفك قبل ما اموت
رحمه : بعد الش.ر عليك ي رحيم بعد الش.ر عليك
اطلبني ازورك بس متهربش يمكن القاضي يحكم حكم مخ.فف حرام عليك كده
رحيم : مش يمكن تر.فضى بعد اخر مقابله بينا
رحمه بحب : عمري ي رحيم عمري
وبعدين بعد الش.ر عليك مش اخر مقابله ولا حاجه
رحيم شاف الحب لسه فى عنيها بس عيونها حز.ينه اوى وكانت بتعي.ط .
رحيم : كنتى بتعي.طى ليه ؟
رحمه حطت   وكملت عياطها : علشان وحشتني ي رحيم وعلشان علي الرواي مسكني ف الجريده قالي اني هيتح.كم عليك بالاعد.ام وقعد يتر.يق عليا..
رحيم ضامها له بكل قوته وبا.س شعره .. اتحرم منها كتير واهو جة الوقت الى ياخد تعويض  … لسه عاوز اكتر واكتر زقها على لوحه تحكم الاساسنير وفضل يلعب فى كل زرارير اللوحه لغايه ما الاساستير وقف …رحمه حست بالاساسنير اتهز جا.مد ووقف بعدها ..  حاولت تبعد عن رحيم بصعوبه
رحمه : رحييم الاسانسير
الاساسنير بيعمل كده ليه
رحيم  بيحاول يطلع فى صوته : عطلته .
رحمه : عطلته ليه؟
رحيم   : وحشتينى اوى  … وحشتينى يا رحمه
رحمه : وانت كمان وحشتني اوي ي قلب رحمه
وحشتني اوي اوي ي رحيم
رحمه تاهت فى عيونه اللى هتاكلها .
رحمه بتبعد عن رحيم بس مش عارفه : رحيم الاسانسير اتحرك لفوق الناس هتتفر.ج علينا
رحيم تقريبا مكنش فى و.عيه ومش سامع صوتها ومكمل فى اللى بيعملوة
رحيم : رحمه مينفع.ش امك او حد يشوفك كدة
رحمه بعدم فهم : ليه ؟؟
رحيم وصل لدور بيت رحمه ض.رب تانى الاسانسسر ونزلوا تانى ولفها وقفها فى وش المرايه وشاوررعلى رقبتها كلها .
رحيم : مينفع.شحك يشوفك كدة
رحمه اتكس.فت وخبت وشها ف ح.ضنه : طب هنعمل ايه دلوقتي
انت مينفع.شتظهر ف حته انت ناسي انك هر.بان
رحيم همسلها فى ودانها : مش هر.بان اوى .
رحمه بصتله باستغراب باب الاسانسير فتح حظهم مكنش فيه حد موجود رحيم لبسها الكاب بتاعه وحاو.طها بايدة واخدها برة العمارة وركبها عر.بيه ومشى بيها
في العربيه
رحمه : احنا رايحين فين ي رحيم
ويعني اي مش هرب.ان اوي
رحيم : قوليلى بس انتى هنعمل ايه ف علا.مات دى ونروح اى كافيه او حاجة ونقعد نتكلم فى كل حاجة
رحمه : وديني مكان بيبع ميك اب  اجيب منه بودر  واروح حته اظبط نفسي فيها
رحيم : طيب مفيش غير المول .
رحيم اخدها المول ورحمه اشترت بودر ودخلت الحما.م وظبطت نفسها وطلعت لرحيم كان مستنيها فى كافيه
رحمه : ممكن تفهمني يعني ايه مش هرب.ان اوي بقا متو.جع.شقلبي اكتر من كده..
رحيم اتنهد : فى شويه حاجات لازم تفهميها الاول وبعدين نتكلم فى حكايه هر.بان ولا لاه
رحمه : حاجات ايه
رحيم : اولا انتى مش مراتى فعلا .
رحمه : مش مراتك فعلا ازاي
كتبنا الكتاب كده وكده يعني ولا اي
رحيم : لا مراتى على سنه الله ورسوله …بس يوم د.خلتنا محصلش حاجة بينا …انا او.همتك انه حصل
رحمه هزت دماغها : او.همتني
او.همتني ليه

رحيم : علشان مينفع.شكنت اعمل معاكى زى دى حاجات كتير تمنعنى…
رحمه : ايه اللي يمنعك
رحيم : عاوزة تعرفى… يبقا لازم تسمعى حكايتى
رحمه : رحيم أنا قاعده قدامك أهو حبيبي احكيلي في اي
رحيم : حكايتى بتتلخص فى ان اسمى احمد رحيم الشامى خريج تجارة انجليزى ابويا محامى امى ست بيت وليا اخ واحد اسمه حسام اصغر منى …. حكايتنا كانت عاديه الحمد لله مقتدرين ماديا جدا وانا كنت بشتغل فى بنك والدنيا تمام … فى يوم جة امى اتو.فت مو.تت ربنا ….. مو.ت امى كان   لينا … هى كانت كويسه فج.اه كدة تموت .. ابويا  واتغير…. وانا تقريبا بعدت عن البيت وعن اخويا الصغير بعد ما كنت اقرب حد له … حياتنا با.ظت يا رحمه .. حياتنا اتفككت بمعنى الكلمه … مكناش قادرين نتخطاه ….. بسبب موت امى .. اخويا اد.مر نفسيا .. اتعرف على واحد زميله اسمه ماجد اكرم الحسينى ..اتعرف عليه وصاحبه ..بدء اخويا يسهر برة البيت يهمل دراسته …بدء يتغير واحواله تتبدل بعد ما كان بيسهر وصل لمرحله انه مبقاش موجود اصلا … فى الفترة دى بابا لاحظ وطلب منى اقعد معاه واتكلم براحه حاولت اقعد كان بيهر.ب منى … عدت الايام وجة واحد صاحب حسام على بنك عندى وقالى اخوك ولا بيح.ض.ر امتحانات ولا بيجى جامعه وبقى بيشرب كل انواع المخد.رات انا  وقتها ش.لتنى … بقا انا اخويا بيش.رب مخد.رات …انا معرفتش اتصرف وقتها حاولت اراقبه اعرف مين اللى شجعه يعمل كدة اكتشفت انه م.اجد صاحبه …. فضلت اراقبه لغايه ما لقيته هو وصاحبه رايحين ديسكوووو دخلت وراة زعقت وشديته وجينا نطلع صاحبه شد معايا فى كلام شت.مته لقيت صاحبه دة جايب بودى جارد ومسكونى ض.ربونى واخويا يحاول يدافع عنى معرفش  يوصلى اصلا اض.ربت ووقعت فى الشارع واتنقلت المست.شفى وابويا وقتها بدء يحس ان فى حاجة غلط فضلت الف حوارات وحكايات علشان ابويا لو عرف   هاتبقا كبيرة …طلعت من المستشفى وقعدت شهر بالظبط مش عارف حسام فين اقلب الدنيا مش عارف بابا يسالنى اقوله دة عند واحد صاحبه واكدب … اهملت شغلى …. ونفسى وفضلت ادور فى الاقسا.م والمستش.فيات  لغايه ما جالى خبر انهم لقوا حسام مر.مى على طريق مصر الصحراوى واخد جر.عه مخد.رات زيادة وما.ت … وقعتها مش عرفت  انطق من اللصد.مه … بابا بقا عرف انه م.ات ازاى … وقع جاله ج.لطه مكملش شهرين وما.ت هو كمان وانا … انا بقيت وحيد .. انا امى ماتت واخويا مات بسبب اهمالى وابويا مات بردوا بسبي اهمالى
رحمه شقهت : الله يرحمهم ي رحيم بس كل ده ماله ومال المعلم رحيم تاجر المخد.رات
رحيم : كنت عاوز انتق.م يا رحمه … عاوز اشفى غليلى مش قادر …قعدت افكر وافكر لغايه ما وصلت انه اراقب الواد ماجد وراقبته وعرفت انه بطن الحوت وابن اكبر تا.جر مخد.رات فى المنطقه …. مكملتش شهر براقبه لقيت مات هو كمان بس السبب انه اتص.فى بسبب شغل ابوة ….  وقتها اتفصلت من الشغل  ومكنتش قادر اقعد فى البيت  لقيتنى ببيعه وروحت بطن الحوت وقعدت هناك واشتغلت هناك وفضلت اكبر اكبر لغايه ما بقيت دراع اكرم الحسينى ومبقاش قادر يستغنى عنى ووقتها عرفتهم ان اسمى رحيم الشامى لغايه ما هو ما.ت  وانا مسكت مكانه اول سنه كنت بشتغل فعلا فى مخد.رات منك.رڜ تانى سنه جالى ظا.بط اسمه عزت  واقنعنى ان اساعد د.خليه وامد.هم بكل حاجة عن تجارة مخد.رات وسلا,ح … قعدت تلات سنين اشتغل فى بطن الحوت وداخليه فى ضهرى وهى اللى نشرت عنى كدة ان  واجرام و  علشان تجا.ر مخ.درات يطمنولى  لغايه ما جيتى انتى فج.اه .. انا الصراحه يا رحمه اول مرة افتكرت تبعهم … بس سالتهم قالوا انك صح.يفه ولازم اخلص منك … ملقتش طريقه ان اتجو.زك  واتجو.زتك مع اعتراضهم الشديد ان دنيا هاتقوم عليا وانهم بيحاولوا بيخف.فوا الحك.م عليا بسبب سنه اللى اشتغلتها بجد وان بجو.ازى منك هافتح على نفسى ابواب جه.نم بس انا ض.ربت بكلامهم عرض الحيطه واتجو.زتك
رحمه : يعني انت كنت تاجر مخد.رات  بس فوقت  وساعدت الحكو.مه
انت مش هر.بان
انت خلاص ي رحيم سبت الشغل  ده خلاص
رحيم : وقت ما كنتى جايلى فى السج.ن كنت مستنى حك.مى واتحكم عليا بس.نه س.جن مع وقف التنفيذ  .. بس يا رحمه هى دى كل حكايه
رحمه : طيب ازاي جو.ازنا كده وكده؟
رحيم : متجو.زك رسمى فعلا بس وقت ليله د.خله شربتك عصير تفا.ح وعليه حبو.ب هلو.سه علشان تنا.مى و تتو.همى ان حصل بينا حاجة … اولا مينفع.شكان يحصل حاجة بينا ..لان كدة هابقا بد.مرك  … ومينفع.شحاجة تحصل بينا من غيرر ماتكونى راضيه ميه فى الميه
رحمه : ليه مقولتليش ي رحيم
هو أنا مش مر.اتك
مش رحمه حبيبتك ليه محكيتليش  ليه ؟؟
رحيم : مينفع.شيا رحمه كنتى هاذ.يكى واذ.ى نفسى …وبعدين كنتى هاتعملى ايه .. كدة كدة حكايتنا خلصانه يا رحمه
رحمه بخو.ف : ليه ي رحيم انت هتسيبني ؟!
رحيم : رحمه حبيبتى ركزى معايا اولا انا كنت تاجر مخدر.ات واتح.كم عليا تقدر تقوليلى هاتقولى لامك ايه طيب افرض اتجو.زنا عمرك ما هتنسى رحيم الشامى تاجر مخد.رات طيب لو خلففنا طبب منظرك بين الناس ..  رحمه انتى تستاهلى حد احسن منى … انتى حاجة حلوة اوى يا رحمه اوى … وبعدين انتى مبهورة بالحكايه بس
رحمه بعص.بية : انت بتحكم عليا علي اساس ايه دخلت قلبي  شوفت فيه ايه
أنا ميهمنيش كل ده
ميهمنيش يهمني اني بحبك وبس
رحيم سكت وبص الناحيه التانيه ومش عارف يرد يقول ايه … الموقف صعب .. هو نفسه يتجوزها وتبقى مراته بجد ويقضى عمرة كلها معاها … هو حس ان دى رحمه من ربنا على سنين التعب اللى شافها .. بس بردوا خا.يف عليها من نظرة المجتمع
رحمه بحده : رحيم رد عليا أنا بكلمك
رحيم : نعم يا رحمه
رحمه : عايز تسيبني
عايز تسيبني وانت عارف اني بحبك
بتحكم ع حبي اني بس مبهورة بالحكايه ي رحيم
رحيم مسك ايديها وبا.سها : طب قوليلى اعمل ايه ياقلب رحيم … شوفى انتى عاوزة ايه وانا اعمله
رحمه حطت وشها ف الارض ود.موعها غلبتها
بعد الفتره المرهقه اللي عاشتها دي بعيد عنه وبعد و.جع قلبها
بيشكك في حبها ليه وعايز يسيبها
اتكلمت بصوت مخنو.ق : اللي انت عايزه انت ي رحيم
أنا مش هغصب عليك تفضل معايا
رحيم قرب الكرسى منها : والله العظيم بحبك وبموت فيكى يا قلب رحيم … وعارف انك بتح.بينى …بس ليه يا رحمه تد.مرى مستقبلك مع حد زى
رحمه : مستقبلي مش هيبقي الا معاك
حد زيك ايه انت مالك انت الانتقا.م لاخوك عماك بس فوقت
انت احسن حد شافته عيوني ي رحيم..
رحيم مسح د.موعه بايدة وقرص خد.ودها  وضحك : رحيم رحيم رحيم …بقولك اسمى احمد
رحمه : لا انت رحيم حبيبي انا معرفش احمد ده انا معرفش الا رحيم
رحيم : ههههه لا اتعو.دى على احمد علشان لما اجى اتقدم لمامتك يبقا اسمى احمد مش رحيم
رحمه بر.قت : تيجي ايه
تتقدم لماما بجد هتيجي
رحيم : اه وربنا يستر وتوافق
رحمه : هتوافق  ان شاء الله
بس انت هتقولها حكايتك
و كتب الكتاب ده  هنعمل فيه ايه
رحيم : بصى وانا كنت فى بطن الحوت كنت اشتريت شقه فى اسكندريه وكنت عملت مشروع ياعنى فى اسكندريه … فتحت كافيه وفوقيه مطعم سمك كبير الحمد لله مشروع ماشى كويس اوى وعلى فكرة فلوسه حلال من شغلى فى البنك وورثى من ابويا …مامتك مش هانعرفها حاجة وانا اسمى احمد رحيم الشامى … اما حكايه كتب كتاب ممكن ظا.بط عزت يساعدنى يجبلى ماذون صورى ويبقا كله صورى فاهمه
رحمه بابتسامه : اه اه فاهمه
هتيجي تتقدم أمتي بقا
تعالي دلوقتي ي رحيم هنضيع وقت ليه
رحيم قرب منها :   …. بس يالا احم اهو نصبر …. مهم عرفيها ان جاى ساعه ٩ وانك اتعرفتى عليا فى فترة غيابك وانا من اسكندريه
رحمه بصتله بحب :  طيب تمام يالا بينا بقا

رحيم اخدها وصلها البيت

هي نزلت وهو مشي وقالها أنه هيجي علي الساعه 9

طالعه لبيتها طايره من الساعه فتحت الباب وهي بتدندن لقيت امها ف وشها : راجعه رايقه يعني ي ست رحمه
رحمه : احم ايه ي ماما مش عاوزاني ابقي رايقه
سوسن : لا ي حبيبتي ربنا يروق بالك بس نازله يعني عفاريت الدنيا قدام وشك وراجعه رايقه
احب اطمن عليكي
رحمه جريت علي ح.ضن امها : بحب ي ماما بحب وعايزه اتجوزه
سوسن : ده يوم المني لما اشوفك عروسه ي قلب ماما
مين ده
رحمه : واحد  ي ماما  اسمه احمد الشامي من اسكندريه
سوسن : عرفتيه ازاي
رحمه : عرفته ف فتره غيابي ف الشغل ي ماما وبحبه اوي
سوسن : يجي في اي وقت اشوفه واتكلم معاه ولو كويس يبقي مبروك ي قلبي
رحمه با.ستها : كويس اوي ي ماما والله هو هيجي الساعه تسعه بالليل
سوسن : ده انتي مجهزة كل حاجه بقى
رحمه : احم اي ي مامتى
سوسن ضحكت علي بنتها الحلوة المنورة من الفرحه قدامها
رحمه بكسوف :أنا هدخل اجهز بقا
جريت من قدام امها وفضلت طول اليوم تطلع في فساتين وتقيس وترمي لغايه ماستقرت علي فستان كاشمير رقيق جدا
لبسته وجهزت وفضلت مستنيه لغايه مالساعه دقت تسعه
رحيم جهز نفسه وعلشان هو بيكره الرسميات لبس تيشرت وبنطلون وحلق د.قنه وظبط طول شعره ودة خلى اتغير فى شكله بنسبه كبيرة اوى  واخد بوكيه ورد وعلبه شوكلاته ووصل قدام البيت ورن الجرس وفتحتله سوسن … سوسن قيمته بنظرة ام مصريه اصيله
سوسن جابته من فوق لتحت شكله وس.يم جدا بس لسه هتشوف طبعه ايه : اتفضل
رحيم دخل سوسن شاورتله علي الصالون وقعدوا فيه
واتكلمت بهدوء : تشرب ايه
رحيم : قهوة سادة
سوسن ندهت علي رحمه : رحمه ي رحمه
رحمه طلعت ع صوت امها شافت رحيم قاعد وشكله متغير خالص حطت وشها ف الارض بكس.وف : نعم ي ماما
سوسن : اعملي ي حبيبتي واحده قهوة سادة وقهوة ليه ي قلبي
رحمه : حاض.ر ي ماما
رحمه راحت تعمل القهوة
ورحيم ساكت مبيتكلمش القهوة وصلت ورحيم برضوا ساكت وسوسن مستغربه سكوته : انت ساكت ليه ي ابني
رحيم بارتبا.ك : ها .. احم .
اه … ان…. انا … بصى ح.ض.رتك انا بحب بنتك وعاوز اتجوزها … انا اسمى احمد الشامى وعندى مطعم سمك وكافيه وعندى شقتى جاهزة وظروفى الحمد لله كويسه
سوسن : اممممم بتحبها من أمتي
رحيم : من وقت ما كانت بتعمل شغل فى اسكندريه حبيتها وجيت وراها اتجوزها
سوسن ابتسمت لانها شافت حب لبنتها في عيونه والأهم من ده أن بنتها بتحبه هي كمان  : وانا موافقه
رحيم بفرحه : بجد والله .. ح.ض.رتك موافقه .. ياعنى هاتجوزها بجد
سوسن ضح.كت ع رحيم وع فرحته : امال بهزار ي حبيبي أيوة هتتجوزها بجد
بس خد بالك منها حطها ف عيونك رحمه دي حبيبتي ومليش الا هي حلم عمري اشوفها سعيدة في حياتها
رحيم : انا هاشيلها جوة نن عينى .. انا اصلا مش مصدق نفسى … متخافيش دى تاج على راسى العمر كله … وبعدين ح.ض.رتك اكيد هاتبقى معانا وتشوفى معاملتى ليها
سوسن : هبقي معاكوا ازاي ي حبيبي
رحيم : تيجى تعيشى معانا فى اسكندريه
سوسن : لا ي حبيبي أنا هفضل هنا في بيتي وبيت بابا رحمه الله يرحمه
رحيم قام من مكانه وقعد جنبها على كنبه : ممكن تدينى ايديك

سوسن استغربت واديته ايديها بابتسامه بسيطه
رحيم بحزن : انا امى ماتت واتحر.مت منها ومكنش في حد فى حنيتها فى الدنيا دى ماتت واسرتى اتف.ككت وابويا واخويا ماتوا بعدها .. انا عايش وحيد والوحدة صعبه ما صدقت اشوف رحمتى واحبها وافكر فى جواز منها … وما صدقت شوفتك  وشوفت حبك لرحمه كان زى حب امى ليا انا واخويا … عاوزة تحر.مينى من الحنيه دى .. انا طمعا.ن فيكى
سوسن بصتله بحزن وحب : ي حبيبي  خلاص أنا موافقه
رحمه كانت سامعه كلامهم دخلت فج.أه عليهم : اه قلبي ماما  ماسك ايديها وبتقولها طمع.ان فيكي
قلبي وربي غضبا.نين عليكوا ليوم الاتنين
رحيم : ههههه مالكيش فيه ..خلاص كسبتها فى صفى
رحمه بصت لمامتها بتكشيره : حق ي ماما كسبك مني
سوسن ضح.كت هي كمان : اه كسبني ي رورو معلش بقا
رحمه راحت قعدت في اخر الصالون وكشرت
سوسن : قوم ي ابني هاتها شوف عملت ازاي اي الاطفال دي
رحيم بصلها بمك.ر : تعالى يا رحمه احسن ما اقوملك … وانتى عارفه لو قومت هاعمل ايه
رحمه برقت بغض.ب : مش جايه ومتجيش ناحيتي خليك ف ح.ضن ماما انت مش كسبتها
رحيم قام وراحلها وهمس بصوت وا.طى جدا :   .. انا اصلا مش مستحمل الفس.تان اللى انتى لابسه قومى يلا
رحمه اتكس.فت وقامت راحت جنب امها
سوسن مسكت ايديها وبا.ستها : ده انتي اللي ف قلب ماما ي حبيبتي البكاش ده ميقدرش ياخد مكانك
ها تحبوا الفرح أمتي
رحمه : لا ي ماما أنا مش عايزه فرح

سوسن : ليه يا بنتي
رحمه بتو.تر : كده ي ماما مش عايزه
رحيم بص لسوسن : احم ممكن يا ماما كوبايه قهوة تانى اصل قهوة رحمه و.حشه .
سوسن فهمت انه عاوز ينفر.د برحمه لوحدهم  : من عنيا
( سوسن قامت تعمل القهوة ورحيم اتحرك جنب رحمه   )
رحيم بهمس : روح رحيم مش عاوزة فرح ليه ؟
رحمه : رحيم
مش عايزه مش عايزه حد يعرفك مش مثلا مكسوفه منك بس مش عايزه حد يقول عليك حاجه لو شافك أو يقول لماما حاجه وتلغي الفرح مش عايزه فرح أنا عايزاك انت بس
رحيم و.طى راسه وسكت
رحمه : رحيم انت ز.علت أنا اسفه والله
أنا مش مكسو.فه منك ي رحيم او محر.جه بس خا.يفه خا.يفه يحصل حاجه تبعد.ني عنك تاني
مش هتسحمل المره دي ممكن امو.ت فيها..
رحيم بهدوء: بعد الش.ر عليكى .. متخافيش على فكرة ظا.بط عزت خفي ملف بتاعى من دا.خليه وكلها سنه ويتمسح نها.ئى دة حاجة تانى حاجة احنا فرحنا فى اسكندريه هاعملهولك على البحر ..تالت حاجة انا احمد الشامى يا رحمه … رحيم الشامى مات وانتهى
وبعدين معظم التجاركانوا يعرفونى بالحوت اسمه مكنش دارج اوى بينهم …متخافيش ياقلب رحيم
رحمه :  يعني هنعمل فرح  ومحدش يعرفك
رحيم : انتى …انتى طالعه من الاوضه شكلى هو هو ولا اتغيرت
رحمه : اتغير جدا
للاحلي
رحيم : انتى اللى احلى وربنا
سوسن دخلت عليهم : ها لسه مش عايزه فرح ولا اقنعتها ي احمد
رحيم : اقنعتها .. بعد اذنك عايكون فى اسكندريه وعلى البحر ويكون اخر الاسبوع
سوسن : ايه ي ابني علي مهلك
ف اسبوع ده هجهز ايه
لسه رحمه عايزه حاجات كتير
رحيم : ولا اى حاجة انا اصلا عاوزاها كدة وبعدين انا مبقتش عاوز حاجة تبعدها عنى … لو سمحتى وافقى
سوسن : بس ي ابني مينفعش
رحيم : رحمه قولى لمامتك انك موافقه
رحمه : ماما أنا موافقه وافقي انتي بقا
سوسن : حاض.ر ي حبيبتي أنا موافقه
سوسن : ربنا يفرحكوا ي حبيبي
الايام طارت وجه يوم الفرح رحيم ورحمه محدش فيهم نا.م من الفرحه
كل شويه رحيم يكلمها في التليفون أو يبعتلها رساله بح.بك
رحيم عملها فرح ولا في الاحلام فرح يليق بيها برحمته
بعدين اخدها علي بيته
دخلت وفضلت مبهورة بجماله
بعد مرور سنتين
رحمه : رحيم ي رحيم
البنت دى اخدتك مني اوي
رحيم قاعد على الارض وماسك بنته المكلبظه فى ح.ضنه وبيع.ض خد.ودها .. خد.ودها الى بيعش.قهم ..كل حاجة فيها حلوة لامها نس.خه مصغرة منها .
رحيم بيهمس لسما : امك غير.انه منك .. علشان   ولا علشان خدودك ولا ايه بس
رحمه بش.ر : مين دي اللي ي رحيم
طب جهز محتويات الكنبه بقا شكلها و.حشتك
رحيم حط سما تلعب غلى الارض وقام فرد نفسه على كنبه : براحتك وانا كنت مجهز ليكوا خروجه تمام
رحمه عيو.نها لمعت : ايه ده خلاص ي حبيبي سما  هنخرج فين
رحيم : مبقولش من غير مقابل وانتى عارفه كدة كويس
همستله : ها اخدت المقابل
رحيم : و.حش من غير نفس .. عاوز بنفس يا رحومى  بعدت عنه بالراحه : ها كده بنفس
رحيم : كان نفسى اقولك لا ..  بس انتى ثانيه هاتو.لعى فيا ..يالا ياقلب رحيم قومى البسى وليسى سما … واظبطى طرحتك كويس شعرك ميبنش
رحمه ضحكه وافتكرت رحيم لما طلب منها تلبس الحجاب وهي معترضتش
قامت لبست فستان ابيض وطرحه سماوي ولبست سما هوت شورت جينز وتي شيرت ابيض وطلعت لرحيم : خلصنا
رحيم.:   يا اخواتى البت وامها …بحبكوا انتو الاتنين
سما همهمت بكلام غير مفهوم بس بتضحك رحمه با.ستها : واحنا كمان بنحبك اوي ي احلي بابا رحيم في الدنيا
رحيم اخدهم ونزلوا
واول موصلوا رحمه  : ايه ده ي رحيم
رحيم بابتسامه واسعه : ايه ياقلب رحيم ايه رايك
رحمه : حماده بابكورت يا رحيم
رحيم : احسن واحد بيعمل ممبار وكرشه وكوارع …. لا بجد تحفه …يالا تعالى
رحيم قعدها ورحمه تبص حواليها وحست انها هاترجع و رحيم طلب اكل ..وقاعد بياكل بمز.اج.
رحيم : ماتاكلى يارحمه … طب اكلى سما بتريل على الاكل حبيبه ابوها نفسها تدوق
رحمه : حبيبه ابوها مقر.فه زيه ي ح.بيبي انا مليش في الاكل ده
رحيم باستفز.از: بس انا ليا ثم انتى حرمتينى منه من وقت ما اتجو.زنا.. الله يجحمها فوزيه كانت بتعمله ليا
رحمه :  انت مقر.ف ي قلبي
هي راحت فين صحيح ي رحيم
رحيم : سفرتها الصعيد لاهلها …. المهم سيبك من فوزيه … بالمناسبه كدة وانا متبهدل .. عاوز اقولك حاجة ؟
رحمه : قول
رحيم : بحبك يا رحمتى بحبك اوى … اوى … انا اسعد واحد فى الدنيا علشان اتجوزتك …ربنا كفائنى بيكى يا رحمه وكانت مكافئه حلوة اوى .
رحمه ابتسمتله : وانا كمان بحبك
بحبك اوي ي حوت
متخيلش ابدا اني ممكن احب الحوت رحيم الشامي بس حبيته وبصمت بالعشره كمان
رحمه الكيوته بتاعت الفن حبت حوت
بطن الحوت
احلي حوت في الدنيا كلها
&&&&&&&&&&&
توته توته وخلصت الحدوته حدوته رحمه الرقيقه مع رحيم الحوت