رحيم ورحمة ج٢

رحيم بيتكلم فالفون : محتاج دكتور مخ واعصاب فى ثانيه يكون واقف قدامى
رحمه : رحيم هي رجلي مالها
رحيم قعد جنبها بعد مالبس هومه : مفيش كويسه
رحمه : ولما هي كويسه أنا مش حاسه بيها ليه
رحيم بتوتر : مش عارف مش عارف ، ممكن تهدى بس
رحمه استخبت ف حضــ,,ـن*ه وهي خايفه وقلقانه : انت عملت ايه خلاني مش حاسه برجلي كده
رحيم ضامھا لحضــ,,ـن*ه :وحياتك عندى ما عملت حاجة فيكى غلط ، انا اصلا مش فاهم مالك

رحمه قعدت تعيط والدكتور وصل بعد وقت قليل
و بدا الكشف عليها ، مسك كف رجلها بايديه وضغط عليه جامد ورحمه مش حاسه بأي حاجه بص لرحيم : هي وقعت أو حصلها حاجة مفاجاه ليها
رحيم : لا ، بس فرحنا كان امبارح

الدكتور حاول يشيل الغطا يكشف على رجليها كلها رحيم منعه
وبصوت غليظ : بتهبب ايه!.
الدكتور : ايه يا حضرة هشوف شغلي المدام مش حاسه برجليها وده لقدر الله ممكن يكون شلل
رحيم مسكه من ياقه : مش تحسن ملفظك شلل ايه يا اللى مبتفهمش ، انت كشفت على كف رجليها عاوز ايه من رجليها كلها
الدكتور : يا استاذ لازم اكشف علي المريضه وأشوف مش حاسه برجلها كلها ولا بكف رجلها بس
رحيم الغيرة اتملكته : لا
الدكتور : يا ابني سيبني اشوف شغلي طيب خليني اشوفها من فوق العبايه يرضيك كده
رحيم بغضب : لا برضو لا خلاص شوف اديها علاج وخلاص
رحمه شدته ناحيتها : رحيم أنا مش حاسه برجلي علشان خاطري خليه يشوف في اي مش قادرة افضل كده
رحيم بعصبيه : مش هايشوف رجلك ولا يلمسها على جــ,,ـثتى الدكتور بنفاذ صبر : طيب يا ابني شوف انت رجلها مش حاسه بيها ولا مش حاسه بالكف بس
رحيم حط ايدة على رجليها براحه وبصلها : حاسه بحاجة
رحمه بتهز رأسها بـ…….
يتبع
​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​
#البارت_السادس

رحيم حط ايده على رجليها براحه وبصلها : حاسه بحاجة
رحمه بتهزر رأسها : لا ، وبتتكلم بصوت ضعيف ، لا مش حاسه
رحيم اتعصب و واجه كلامه للدكتور : منا قايلك رجليها كلها مش حاسه بيها ولا هو اى فتى وخلاص
دكتور بصدمه : فتى !!!!!
الدكتور اتجاهله وراح ناحيه رحمه يشوف ايديها فيها مشکله ولا لاه
الدكتور : ايديك فيها حاجه يا بنتي ولا رجلك بس
رحمه : رجلي بس اللي مش حاسه بيها
الدكتور بص لرحيم : ف للاسف المدام عندها حاله فقدان حركه ، هى حاله تشبه شلل مؤقت
رحيم اندفع فجاه ناحيه الدكتور وزنقه فى الباب : انت شكلك دكتور ملوخيه ، دى كانت حلوة امبارح شلل فجاه كدة ، ما.تظبط اصل اطلع روحك
الدكتور : الشلل بيجي في اي وقت يا استاذ المدام مفيهاش اي سبب ، يا سبب الشلل السبب نفسي والشلل المؤقت ده مع تحسين النفسيه والعلاج الطبيعي هيزول
رحيم : انا هامــ,,ـوتك واخلص من امك ، انا اتخنقت لما شوفت شكل امك اصلا
الدكتور : حضرتك ده شغلي أنا مقعدتش اتعلم اكتر من 18 سنه علشان اجي اشخص غلط ، ياريت تشوف ايه اللي مضايق المدام و تغيره عشان نفسيتها تتحسن و ترجع كويسه تاني
الدكتور خلص نفسه من ايد رحيم وكمل كلامه : و لازم تتابع مع دكتور علاج طبيعي ، بعد اذنك
الدكتور خرج ورحيم واقف بص على رحمه اللى دافنه نفسها فى مخدة وبتعيط
رحمه : أنا اتشليت مش همشي علي رجلي تاني اه يا ماما مش همشي تاني
رحيم راح ناحيتها بهدوء ورفعها وشها : احم ، الدكتور قال مؤقت وهاتبقى تمام انا هاجبلك اكبر دكاترة فى البلد ما تقلقيش
رحمه : انت السبب يا رحيم ربنا يسامحك أنا مش مسمحاك
رحيم : انا السبب !! مفيش حاجة كانت غصب وبعدين انا كنت بعاملك بحنيه ، رحمه بلاش تقولى كلام تندمى عليه ، انا عذارك ومقدر موقفك
رحمه بصراخ : لا كله كان غصب قعدتنى هنا غصب واتجوزتنى بالغصب والا ھتمــ,,ـوت امي واخدت حقك بالغصب كله بالغصب ، عايز ايه تاني أنا اتشليت معتش عندى حاجه تاخدها
رحيم : مش هارد عليكى
رحمه : ممكن تسيبني في حالي بقا بعد اذنك ورجعني لامي
رحيم : لا
وقام يمشى لانه لو فضل هايزعلها منه وهو مش عاوز كدة بس وقفته بهمسها لاسمه
رحمه بھمس : رحيم
رحيم من غير ما يلف : نعم
رحمه بقوة : طلقني

رحيم سمع كلمه طلقني ركبه ميه عفريت وعفريت وغضب الدنيا احتله لدرجه انه كان ماسك اوكرة الباب اتنت فى ايده من درجه الغضب للى وصلها خرج بسرعه ورزع الباب وراه وشويه ورحمه سمعت صوت زعيق و نا*ر جامد

رحيم خړج من عند رحمه مخنوق ، هو كان عاوز يأدبها بس مش لدرجه الشلل هى ذنبها ايه انها غلطت فى الحوت اتخنق من نفسه جدا على انه السبب فى تعبها وخصوصا لما بقت مراته ، هى ساذجه مشيت ورا مديرها الغبى وعلى الخبيث على اللى لازم يربييه ، نادى بأعلى صوته على حسن
رحيم بصوت جمهوري :حسسسسسسن
حسن جه جرى : ايوه يا كبير
رحيم بغموض : فين الواد ، اللى امرتك تجيبه
حسن : موجود ياكبير فى المخزن ، بس ياعنى هاتشوفه انهاردة دة صباحيتك
رحيم : انت هاتحكى معايا يا حيوان انت ، جبهولى هنا فى وسط الحارة دى وفى اقل من دقيقه
حسن راح جرى وجاب على الراوي وجابوا مربوط فى وسط الحارة ، على كان باين عليه الخوف ..طول عمره بيحلم يدخل الحارة ويعمل سبق صحفى مع الحوت رحيم الشامى بس اللى سمعه عنه خاف منه واخترع حكايه انه مصاب واقنع المدير انه يبعت مكانه رحمه اهو ينتقم منها وتجيب معلوما.ت وتتكتب معاه برضو

رحيم اخيرا ظهر لعلى اللى استغرب شكله هو كان بيحسبه معلم وبجلابيه لقى شاب مفتول العضلات شعره متمرد على جبينه وله دقن واضحه ونظرات الخبــ,,ـث والكرة بتطلع من عنيه ، على وقتها نفسه الارض تنشق وتبلعه ولا غضب الحوت يطوله ، رحيم قرب من على ونزل على ركبته قدام علي وھمس بصوت واطى : انت عارف انت جاى هنا ليه؟
علي هز راسه بمعنى : لا
رحيم : امم مش عارف تتكلم وبتقول حاجة حاطين على بوقك لزقه ، معلش انا كمان مش هاشيلها ، هاسيبها ، انا اصلا مش عاوز اسمع صوتك ، كفايه اللى سمعته عنك ، كفيل يخلينى ادفــ,,ـنك هنا يابن ال….